صفحه اصلی> نشست های مرکز پژوهش و سنجش افکار

بررسي « هوش هيجاني» در نشست علمي- پژوهشي مرکز تحقيقات

بررسي « هوش هيجاني» در نشست علمي- پژوهشي مرکز تحقيقات


به همّت گروه اجتماعي اداره کلّ پژوهش‌هاي اجتماعي و سنجش برنامه‌اي مرکز تحقيقات، نشست علمي- پژوهشي بررسي «هوش هيجاني» با هدف معرّفي و بررسي ويژگي‌ها و عناصر آن، روز بيست و هشتم خرداد‌ماه سال‌جاري ، با حضور مديران و پژوهشگران در سالن کنفرانس مرکز تحقیقات، برگزار شد.
در اين نشست، عزيزاله قرباني، پژوهشگر مرکز تحقیقات با اشاره به تقسيم هوش به ضريب هوشي (IQ) و هوش عاطفي (EQ ) گفت‌: هوش یکی از مهمترین سازه های فرضی است که از زمان مطرح شدن آن توسط آلفرد بینه در اویل قرن بیستم همواره برای تبیین موفقیت شغلی و کارآیی به‌کار رفته است. برای سال های متمادی تصور بر این بود که ضريب هوشي نماینده میزان موفقیت افراد است. امّا  در دهه اخير، نتايج تحقيقات پژوهشگران نشان داد(IQ)تنها شاخص ارزیابی موفّقیّت یک فرد نیست.
وي در ادامه گفت: هوش هیجانی که به هوش عاطفي و اجتماعي نيز تعبير مي‌شود. توانایی برای مدیریت اضطراب و کنترل تنش ها و انگیزه، امیدواری و خوش بینی در مواجهه با موانع در راه رسیدن به هدف است. هوش هيجاني   شامل چهار مهارت خود، آگاهي، ديگران و اقدام است. از ترکيب اين مهارت‌ها، مؤلّفه‌هاي هوش هيجاني به دست مي‌آيد که عبارت‌اند از:‌1. خودآگاهي شامل خود ارزيابي و اعتماد به نفس؛ 2. خودگرداني شامل خويشتن‌داري، قابليّت اعتماد، وجدان سازگاري و انديشه پيشرفت و ابتکار؛ 3. آگاهي اجتماعي شامل همدلي و آگاهي سازماني و انگيزه خدمت؛ 4. مهارت‌هاي اجتماعي شامل توان تأثيرگذاري، رهبري، مديريّت تعارض ايجاد رابطه و کارگروهي.
آقاي قرباني با اشاره به اينکه ترس و نگرانی، تصویر منفی از خود، توقّعات غیر واقعی از زندگی و سرزنش دیگران موانعي هستند که با وجود آنها هوش هیجانی (عاطفی) مورد استفاده قرار نمی گیرد و حرکت افراد به سمت موفقیت متوقف می‌شود، گفت:اولین گام برای افزایش هوش هیجانی (عاطفی)، خودآگاهی نسبت به احساسات شخصي است. اگرچه ممکن است این کار در بدو امر برای بعضی از افراد مشکل باشد، اما زمانی که فرد شروع به درک خود می کند، می تواند دیگر مهارت های احساسی ‌اش را نیز توسعه دهد و در نهایت به هوش عاطفی بالایی دست یابد
 اين نشست، با پرسش و پاسخ حاضران پايان يافت.

 


 

  1392/03/29
آرشیو اخبار پژوهشی

کلیه حقوق این سایت متعلق به مرکز تحقیقات سازمان صدا و سیما است.