صفحه اصلی> نشست های مرکز پژوهش و سنجش افکار

نحوه ‌بازنمايي خانواده در مجموعه‌هاي تلويزيوني بررسي شد

نحوه ‌بازنمايي خانواده در مجموعه‌هاي تلويزيوني بررسي شد


 
   
  نشست علمی«‌بازنمايي خانواده در مجموعه‌هاي تلويزيوني» با سخنرانی دکتر تقي آزاد ارمکي، عضو هيئت علمي دانشکده علوم اجتماعي دانشگاه تهران و با حضور رئيس مرکز تحقیقات صداوسیما، مدیران، پژوهشگران ، دانشجویان وبرنامه‌سازان رسانه ملّي، روزشنبه، هجدهم آبان‌‌‌ماه سال جاری، در تالار پژوهش مرکز تحقیقات صداوسیما برگزار شد.
دکترفاطمه عظيمي‌فر، مدير گروه زبان و رسانه مرکز تحقيقات و دبير علمي اين نشست، در ابتداي جلسه با بيان این نکته که در اين اين نشست گزارشي از پژوهش بررسي سريال‌هاي تلويزيوني در بازه زماني سال 1372 تا 1390ارائه خواهد شد ، گفت: در اين سريال‌ها روابط خانوادگي در سه مؤلّفه روابط بين‌نسلي؛ مناسبات جنسيّتي؛ و مصرف و سبک زندگي مورد مطالعه قرار گرفت و در اين جلسه دکتر آزاد ارمکي درخصوص نحوه بازنمايي روابط بين نسلي سخنراني خواهند کرد.
     در ادامه دکتر تقي آزاد ارمکي، گفت:‌ يکي از اهداف انجام طرح پژوهشي «بازنمايي خانواده در مجموعه‌هاي تلويزيوني»، پرداختن به روابط بين نسلي با نگاهي تاريخي به تغيير روابط نسلي در سريال‌ها در بيش از دو دهه گذشته بود؛ تا بوسيله چنين پژوهش‌هايي نگاه کارگزاران رسانه ملّي براي پرداخت به موضوع خانواده موشکافانه‌تر و دقيق‌تر باشد.
   وي با توضيح اينکه سه ساحت تاريخي در سريال‌هاي تلويزيوني از جهت پرداختن به خانواده قابل مشاهده است، افزود: در ساحت اوّل، سريال‌ها خانواده را پديده‌اي بي مسئله و کم‌حادثه نشان داده‌اند؛ در ساحت دوم به تفاوت‌ نسلي در مجموعه‌هاي تلويزيوني توجّه شده و خانواده بحران‌زده مطرح شده است. در سومين ساحت، سريال‌ها نگاهي اعتراضي به تعارض‌هاي بين‌ نسلي در قالب نمايش خانواده‌هاي حادثه‌اي بر اساس تزاحم و تعارض بين‌نسلي داشته‌اند.    
 اين استاد دانشگاه گفت: براي بازنمايي صحيح روابط بين نسلي خانواده در رسانه، بايستي ابتدا به مفهوم نسل بپردازيم. درک نادرست و دانش ناکافي سازندگان مجموعه‌هاي نمايشي از مفهوم نسل، سبب شده تا در بسياري از توليدات نمايشي اساساً مسئله اصلي روابطه بين نسل‌ها مطرح نباشد، بلکه ارتباطات و تعارضات «افراد» جايگزين روابط بين‌نسلي شود. وي با ارائه نمونه‌هايي از شخصيت‌هاي برخي سريال‌‌هاي تلويزيوني، تأکيد کرد: در اين موارد، مشکل مربوط به نسل جوان، ميان‌سال و... نيست،  بلکه مربوط به مسائل شخصي آنهاست و بدليل درک مبهم از ساختارهاي اجتماعي و فرهنگي، مفهوم نسل به‌درستي بيان نشده است.     
اين پژوهشگر علوم اجتماعي، فقدان درک اجتماعي از خانواده، غلبه ديد اخلاق‌زده، ايده‌آلي کردن مفهوم خانواده، محدود کردن خانواده در محدوده سنّتي-مدرن يا عالي-  بحران‌زده، ومکانيکي ديدن خانواده، را از جمله ضعف‌هاي برنامه‌ريزي و برنامه‌‌سازي دانست و گفت براي آنکه بازيگر واقعاً نماد يک نسل باشد بايد با ديدي معطوف به واقعيّت اجتماعي و براساس ساختارهاي اجتماعي مربوط به هر نسلي فيلمنامه تنظيم و توليد شود.
 دکتر ارمکي در پايان توصيه کرد، براي ارتقاي وضعيّت بازنمايي خانواده در مجموعه‌هاي تلويزيوني، شايسته است به تمايز يافتگي نسلي به عنوان يک واقعيّت توجّه کرد و از اختلاط اين مفهوم  با جدا افتادگي، تعارض و تخاصم بين نسل‌ها پرهيز کرد. وي گفت: بهتر آن است براي بازنمايي صحيح خانواده، مخاطب شاهد حضور همه نسل‌ها اعم از کودک و نوجوان، جوان، ميان‌سال و نسل پير و سالخورده در مجموعه‌هاي نمايشي باشد؛ و بجاي رويکردي تجويزي و آرمان‌گرايانه و آمرانه، مؤلّفه‌هاي واقعي خانواده همچون، عشق، گذشت، قهرو آشتي و...، با درنظرداشتن واقعيّت‌ها و تحوّلات اجتماعي و تاريخي، به‌نمايش گذاشته شود. 
اين نشست با پرسش و پاسخ حاضران پايان يافت.

 

  1392/08/19
آرشیو اخبار پژوهشی

کلیه حقوق این سایت متعلق به مرکز تحقیقات سازمان صدا و سیما است.