صفحه اصلي پايگاه مراکز  
صفحه اصلي
درباره استان
اخبار پژوهشي
اخبار پژوهشی مراکز
طرحهاي پژوهشي
مناسبتهاي محلي
مقالات
فراخوان
شخصيتهاي علمي‌فرهنگي
جاذبه هاي استاني
آلبوم تصاوير استان
معرفي مديريت‌ پژوهشي
ارتباط با ما
 
جستجو :
 
تاريخ بروز رساني :   
 1399/05/26
 
   
شهر :  خوزستان
نام مکان :   نظر اصطخری
نوع مکان : تاريخي
تاريخچه : «از عجایب خوزستان شادروان شاپور است به شوشتر گویند که یک میل درازای شادروان است به گچ و سنگ ساخته‌اند تا آب بر شوشتر افتد.»
در سال 260 م والریانوس، قیصر روم، اسیر شاپور اول دومین پادشاه سلسله ساسانی گردید و چنانکه تاریخ‌نویسان می‌گویند در مدت هفت سال که اسیر بود، به ساختن سد عظیم شادروان اشتغال داشت. به طوریکه مورخین در این باره می‌نویسند چون شاپور در سلطنت استقلال یافت و با والریانویس قیصر روم به جنگ پرداخت او را اسیر و به وی اعلام کرد که اگر نجات خود می‌خواهی باید شادروان شوشتر را ببندی و چنان کنی که در زمین‌های اطراف شهر، مزارع صیفی ایجاد گردد.
قیصر چون بر جان خود ایمن گشت، دستور داد مهندسین و معمارانی همراه با مال و خزاین بسیار از روم فراخواندند. پس از آماده شدن مقدمات کار، ابتدا رودخانه گرگر را از زیر تپه‌ای که هم اکنون بقعه سیدمحمد گیاهخوار بر روی آن واقع است، تا بندقیر (حدود 40 کیلومتری) حفر نموده و آب را بدان سوی روانه کردند و این طرف (شاخه شطیط) را خشک کردند و با سنگ و ساروج شروع به ساختن سد نمودند و برای هرچه مستحکم‌تر ساختن آن، نوره و گچ را با شیر گوسفند خمیر کردند و سنگ‌های بزرگ به کاربرده، آنها را دو به دو با طوق‌های آهنین و سرب به هم چسبانیدند و علاوه بر ساختن، کف رودخانه را نیز از دهانه مافاریان (حدود 300 متری) تراز نموده، و جهت جلوگیری از فرسایش به سنگ و ساروج مفروش کردند.
در خصوص ساختن سد و قدرت نمایی شاپور در مقابل قیصر روم، ذکر کرده‌اند شاپور در ساختن سد به قیصر دستور داده بود که گلی که در این کار مصرف می‌شود باید از خاک قسطنطنیه باشد و قیصر نیز به زیردستان خود امر کرد که دستور شاپور را اجرا نمایند و آنقدر خاک آوردند که بعد از اتمام کار مقدار متنابهی از خاک باقی ماند و تپه روم معروف گشت. البته به این مساله نیز باید اشاره شود که آوردن گل از قسطنطنیه آن هم با وسایل نقلیه آن زمان جهت ساختن سد مذکور نمی‌تواند پایه و اساس منطقی و درستی داشته باشد و لذا آنچه محقق است، اینکه طبق نظر کارشناسان، چون خاک شوشتر مخلوط به شن و مواد معدنی دیگر است و برای به کار بردن در ساختن ابنیه در حال حاضر نیز چندان مناسب به نظر نمی‌رسد، لذا اگر اصل قضیه یعنی ساختن سد توسط رومیان را بپذیریم، می‌توان گفت که خاک مورد استفاده سد را از بیرون شهر شوشتر به محل مورد نظر آورده‌اند.
و اما پس از اینکه کارپردازان و مستوفیان قیصر هزینه ساختمان سد و سنگفرش نمودن کف رودخانه را محاسبه کردند، متوجه شدند که خزاین قیصر برای اتمام آن کار کفایت نخواهد کرد و کار آنچنان سخت و پرمشقت است که هر کارگری که یک روز به کار گماشته شود، روز دیگر طاقت کارکردن را نخواهد داشت و هرچه دستمزد را بالا ببرند سودی عاید آنها نخواهد شد. لذا رومیان برای حل این معضل چاره‌ای اندیشیدند، به طوریکه می‌نویسند:
«عقلای روم را به خاطر رسید که معجونی مقوی مفرح، برای تحریک قوه شهوانی کارکنان ترتیب دهند که آن کار به آسانی و صرفه به اتمام رسد قیصر را نیز این رای مستحسن افتاد و فرمان داد سیم تنان فرنگی گلعذار و شاهدان رومی مه طلعت سرو رفتار و مطربان خوش آواز بار بد کردار، با باده ناب و طعام‌های خوشگوار بر سر کار حاضر و آماده داشتند و صلا در دادند که هر کسی در این کار زحمت روز را بر خود هموار نماید، شب به وصال این قمر طلعتان و هم آغوشی این سروقامتان مسرور خواهد گردید و اجرت را نیز مضاعف نمودند.
مردم از اطراف و جوانب آنقدر به مزدوری آمدند که به اندک زمانی آنکار پرآزار به انجام رسید و از خزاین قیصر هم چندان خرج نشد. هرچه در روز عمله و کارکنان به رسم اجرت بازیافت می‌نمودند شب به آن غارتگران عقل و هوش می‌دادند و صبحی باز آن زر به سرکار قیصر می‌رسید. و مجمع آن قمر طلعتان کنار رودخانه بود و به این سبب آن رود را رود ماه پاریان گفتند و اکنون از کثرت استعمال به مافاریان رسیده است.»
صاحب تذکره شوشتر می‌نویسد، بعضی از رومیان که به حکم والریان جهت ساختن سد مذکور احضار شده بودند، آب و هوای شوشتر را پسندیده و لذا در آنجا باقی ماندند.»
آدرس :  
     
     
     
 

کليه حقوق اين سايت متعلق به مرکز پژوهش و سنجش افکار سازمان صداوسيما است.