صفحه اصلي پايگاه مراکز  
صفحه اصلي
درباره استان
اخبار پژوهشي
اخبار پژوهشی مراکز
طرحهاي پژوهشي
مناسبتهاي محلي
مقالات
فراخوان
شخصيتهاي علمي‌فرهنگي
جاذبه هاي استاني
آلبوم تصاوير استان
معرفي مديريت‌ پژوهشي
ارتباط با ما
 
جستجو :
 
تاريخ بروز رساني :   
 1399/05/26
 
   
شهر :  شوشتر
نام مکان :   بقعه امام‌زاده عبدالله
نوع مکان : مذهبي
تاريخچه : بقعه امام زاده عبدالله در جنوب شهر شوشتر بر فراز تپه‌ای واقع است، که مشرف به شهر و پل لشکر و باغ‌های اطراف می‌باشد. (عکس شماره 6)
نسب وی به امام سجاد (ع) می‌رسد. و در این خصوص مولف کتاب مجالس المومنین می‌نویسد عبدالله بن حسن بن الحسینی الاصغر بن الامام المعصوم علی زین العابدین از بزرگان ذریه سیدالمرسلین و در فضل و طهارت مانند جد خود امام زین العابدین و به دست دشمنان دین شهید گردید.
نام شریفش عبدالله و کنیه‌اش زین العابدین بوده و بانی اصلی مرقد وی المستنصر خلیفه عباسی بوده است.
صاحب تذکره شوشتر در خصوص چگونگی شهادت امام زاده عبدالله با ذکر افسانه‌ای می‌گوید چون مخالفان او (عبدالله را شهید کردند. سر وی را بریده تا پیش حاکم خود ببرند. در سر راه به خانه پیرزنی در شوشتر وارد شدند و آن سر را در اطاقی گذاشتند چون شب شد آن پیرزن وارد آن اطاق گردید و دید نوری از آن سر به آسمان می‌رود و افرادی با چهره‌های روحانی به دور آن سر حلقه زده و به سوگواری مشغولند. آن پیرزن پسر خود ابراهیم نام را از این واقعه مطلع نموده و به آن اطاق برد. چون ابراهیم آن وضعیت را مشاهده کرد، به مادر خود گفت این شهید از جمله ذریه حضرت امیرالمومنین است و باید آن را تجهیز و تدفین کنیم. مادر گفت : از دست این مخالفان چگونه خلاصی یابیم؟ ابراهیم پاسخ داد: سر مرا ببر و به جای این سربگذار که ایشان ببرند. و لذا مادر چنان کرد و به این ترتیب ابراهیم معروف به «ابراهیم سربخش» شد. قبر وی نیز در جوار امام زاده عبدالله می‌باشد. ابن بطوطه نیز از بقه امام زاده عبدالله نام برد و در وصف آن چنین می‌نویسد:
در خارج شهر مزار متبرکی است که اهالی به زیارت آن می‌روند و نذرهای زیادی به آن جا می‌برند، این مزار زاویه‌ای هم دارد که گروهی از دراویش در آن اعتکاف می‌کنند و می‌گویند که مزار مزبور قبر زین العابدین علی بن حسین بن ابی طالب علیه السلام است.»
و اما اینکه ابن بطوطه او را به اشتباه زین العابدین می‌نامد به این خاطر است که در میان اهالی و طبق گفته قاضی نورالله بن زین العابدین ملقب بوده است.
کتیبه‌های سنگی و گچ‌بری‌های به جای مانده در بقعه امام زاده عبدالله مبین این مطلب است که بانی اصلی بنا المستنصر بالله خلیفه عباسی بوده است. و بعد از آن سادات حسینی مرعشی بر عمارت آن افزوده‌اند. بر بالای سردر بقعه کتیبه‌ای به خط کوفی وجود دارد که تاریخ 629 ه.ق را نشان می‌دهد.
مهدی قلی خان حاکم شوشتر، در سال 1002ه.ق باغ‌ها و املاکی را به منظور درآمدی جهت هزینه‌های جاری وقف این بقعه کرد ولی با گذشت زمان املاک و باغات مذکور به وسیله افراد ذی نفوذ تصرف گردید. به طوری که در حال حاضر از موقوفات یاد شده اثری باقی نمانده است.
این بقعه در قدیم دارای مهمانخانه، مدرس، مطبخ، کتابخانه، منازل خدمه و طلبه، باغچه، طویله و اوقاف مفصل بوده است که به مرور زمان از میان رفته‌اند. تولیت اوقاف آن در دوران صفویه به عهده سادات مرعشی محول بود، ولی مدرسی مدرس آن در زمان شاه سلیمان با سایر مناصب شرعی خوزستان به سادات جزایری واگذار گردید.
و اما از جمله رسوماتی که در میان مردم شوشتر وجود دارد این است که چون مردی به مکه می‌رود، همسر او همراه با زن‌های فامیل (در روز دهم ذالحجه) لباس سبز پوشیده و شیربرنج درست می‌کنند، و اول صبح با شادی و هلهله به طرف امام زاده عبدالله حرکت کرده و یک زن مداح نیز برای آنها مدح می‌خواند.
مراسم عزاداری روز دهم محرم (عاشورا) و دوازدهم (سومین روز شهادت امام حسین علیه السلام) نیز از جمله مراسم دیگری است که در بقعه امام زاده عبدالله به طریق بسیار باشکوهی برگزار می‌گردد.
طبق روایات محلی بدن امام زاده عبدالله در محل فعلی در شوشتر دفن نیست بلکه بدن وی در بقعه دیگری موسوم به امام زاده عبدالله در نزدیکی شهرستان ایذه دفن است. و چنانکه گفته شد فقط سر او در شوشتر دفن است.
آدرس :  
     
     
     
 

کليه حقوق اين سايت متعلق به مرکز پژوهش و سنجش افکار سازمان صداوسيما است.