صفحه اصلي پايگاه مراکز  
صفحه اصلي
درباره استان
اخبار پژوهشي
اخبار پژوهشی مراکز
طرحهاي پژوهشي
مناسبتهاي محلي
مقالات
فراخوان
شخصيتهاي علمي‌فرهنگي
جاذبه هاي استاني
آلبوم تصاوير استان
معرفي مديريت‌ پژوهشي
ارتباط با ما
 
جستجو :
 
تاريخ بروز رساني :   
 1397/04/03
 
   
شهر :  اردکان
نام مکان :   بقعۀ شیخ عزالدّین داوود هفتادری
نوع مکان :
تاريخچه : بقعۀ شیخ عزالدّین داوود هفتادری ساختمان فعلی آرامگاه شیخ داوود به ابعاد 5/9 × 7/11 متر و به مساحت تقریبی 120 متر مربع، در نزدیکیٍ امامزاده سید ابوالقاسم قرار دارد. براساس مدارک موجود از قبیل: سنگ قبر، حاشیۀ زیلو و قبه های مسی موجود در بقعه، قدمت این بنا ، به نیمۀ دوم قرن یازدهم می رسد. نا گفته نماند ، حدود 650 سال پیش، شیخ داوود که یکی از شاگردان و مریدان شیخ علی بنیمان بیداخویدی بوده است، به پیشنهاد استادش، نخستین مکتب خانه ی نصرآباد را پایه گذاری می کند و خود به تدریس علوم دینی می پردازد .مردم نصرآباد، هنوز هم، پایبندی خود را به عقاید مذهبی مدیون این عارفِ فاضل می دانند. وی در اصل از اهالی هفتا دُرِ عقدا بوده است که در بخش بزرگان بیشتر با او آشنا خواهید شد. هم اینک مزار شیخ داوود در میان گورستان ده قرار گرفته و ساختمانی چهار ضلعی دارد که دارای گنبد و محرابی ساده است و در سال 1378 ( ش) نمای بیرونی آن بازسازی و مرمّت شده است. احتمالاً این بناء ابتداء خانقاه شیخ بوده و پس از وفات به آرامگاه وی اختصاص یافته است. لازم به ذکر است ، تا قبل از انقلاب اسلامی هر هفته ،تعدادی از دراویش عصر یکشنبه به آرامگاه شیخ آمده و تا اذان صبح روز دوشنبه حلقه ی ذکر می گرفتند. اهالی روستا مزار شیخ داود را پیر می نامند. سنگ قبر شیخ داود تاریخ وفات او را 815 هجری قمری اعلام می کند. این سنگ از جنس مرمر و به پهنای 45 و بلندی 83 سانتیمتر است که متن آن چنین است: الله اکبر، هوالله الباقی اَجابَ خِطابِ، اِرجعی اِلی ربّکِ النّفس المطمئنّه الراضیه المرضیه، مِنَ الشیخ الامام الرّبانی الصمدانی بَحرِالمعانی، ولی الله الوالی، بایزیدِ عصرِه وَ جُنید دَهرِه و شبلی وقته، قطب الحق والشریعه والدین، داود ابن شیخ ابراهیم بن محمّد بن احمد، المعلم الهفتادری، فی رمضان المبارک لسنه خمس و عشر و ثمان مائه. [815] بر مزار شیخ داود صندوقی چوبی به پهنای 124 و درازی 248 و با بلندی 112 سانتیمتر قرار دارد که نام و اقف و تاریخ وقف آن معلوم نیست ولی چهار کلاهک گنبدی شکل مسی در چهار گوشه ی آن نصب شده که روی هر کدام چنین نوشته است: «وقف نمود محمد بن سالار موسی این قبه را، با سه قُبۀ دیگر بر مزار شیخ داود در نصرآباد مشروط بر این که نخرند و نفروشند. خلاف کننده به لعنت خدا باشد. سنه 1077» با توجه به این که، کلمه ی(قبه) روی کلاهک ها قید شده است. احتمال دارد صندوق چوبی توسط فرد نامبرده وقف نشده باشد. در این صورت قدمت صندوق بیش از 350 سال خواهد بود. علاوه بر این مدرک ، روی قسمتی از این صندوق، با خطی زیبا ، این یادگاری نوشته شده است: «یادگار اقل الطلبه الذاکرین این عالیجناب ملامحمّد علی ملارضاء النورآبادی ساکن قریه میمونه. خدا رحمت کند کسی را که نظر بر این نوشته نموده و طلب آمرزش از برای این حقیر بنماید و خدا لعنت کند کسی را که این خط را محو کند یوم پنجشنبه شهر رمضان المبارک سنه 1267» شایان گفتن است ، یک تخته زیلو به مساحت تقریبی 24 متر در آرامگاه شیخ داود وجود داشت که تاریخ و نام واقف آن در حاشیۀ دو طرف و بخش میانی زیلو بدین صورت، بافته شده است: «وقف نمود قربه الی الله بنده احقیر ابن رکن الدّین محمد الحسینی الموفق به زیارت بیت الله حاجی قطب الدّین مسعود، این زیلو را بر مزار متبرک قطب الاولیاء والمحققین شیخ قطب الدّین داود واقع در قریه نصرآباد فی شهور سنه 1067 ـ عمل محمد طاهر». ناگفته نماند شیخ دادوود ، مالک باغات فراوانی بوده است که هم اینک تنها باغ شیخ داودی باقی مانده است. خدام شیخ نیز صاحب زمین هایی بوده اند. مؤلّف یادگارهای یزد به نقل از جامع مفیدی می نویسد:«... منقول است که خواجه حسن توران پشتی گفت: با جماعت حراز ، حرز بلوک قُهستان می کردیم. چون به نصرآباد رفتیم در حین توجه به صحرا شیخ عزالدّین فرمود به حرز مزرعه موروک، مروید و آن مزرعه تعلّق به خدّام شیخ می داشت ... .» بر دیوار داخلی آرامگاه شیخ داود چند سنگ قبر وجود دارد که مشخصّات متوفی و تاریخ فوت او را به زبان شعر بیان می کند. سنگ قبر سید حاجی قطب الدّین مسعود (کاشی نوشته 1079 ق) گرامـی گــوهــر دُرجِ سیـادت که جدّش بــاد روز حشـر ساقــی چراغ بزم قطب عصــر مسعـــود که با اجــداد و آبـاشــم مــلاقـی ازین ویران سرا شد چون برون کرد به حـــوران بهشتـــی هـــم وثاقی چو رفت از دار فانی گشت تاریخ «شــد از دنیــا سوی بستان باقـی» با توجه به نام واقف و تاریخ وقف زیلوی داخل آرامگاه و تاریخ فوت نامبرده (1079 ق ) می توان چنین نتیجه گرفت که سنگ مذکور مربوط به سید حاجی قطب الدّین مسعود می باشد! سنگ قبر قاضی افضل نصرآبادی (کاشی نوشته1023 ق ) این کاشی نوشته شده به ابعاد 25 × 35 سانتیمتر و به شکل محراب است که ابیات ذیل بر روی آن منقوش است: بیـدار باش ای دل و غافــل مشـو خمــوش کز ره فتاد هـر که ز غفلت به خواب رفت زین منزل آن کـه داد بس آســودگی قــرار چون وقت کوچ گشت به صد اضطراب رفت وآن کــو چــو خاک در رۀ بـــاد فنـــا فتــاد در جــویبار بــاغ بقـــا هـــم چـــو آب رفت افضــل کــه بـــود ، قاضــی شرع و نظام دین از روی بحـــر دهـــر ، بســان حباب رفــت معمــوری جهـــان بقـــاء را چـــو کــرد یاد چـون بــاد ازیــن مکان سرای خراب رفت بگــذشت زین ســـرای جهـــان فنا چــو او مـُلک ابـــد گـــزید و بـــه دارالثّواب رفت تاریـــخ فــــوت او طلبیدم ز عقـــل گفـت: «افضـل ز فـــاضلیــن شــریعت مآب رفت
آدرس :  
     
     
     
 

کليه حقوق اين سايت متعلق به مرکز پژوهش و سنجش افکار سازمان صداوسيما است.