صفحه اصلي پايگاه مراکز  
صفحه اصلي
درباره استان
اخبار پژوهشي
اخبار پژوهشی مراکز
طرحهاي پژوهشي
مناسبتهاي محلي
مقالات
فراخوان
شخصيتهاي علمي‌فرهنگي
جاذبه هاي استاني
آلبوم تصاوير استان
معرفي مديريت‌ پژوهشي
ارتباط با ما
 
جستجو :
 
تاريخ بروز رساني :   
 1397/07/21
 
   
شهر :  آبادان
نام مکان :   کلیسا
نوع مکان : مذهبی
تاريخچه : ارامنه در سرزميني كه به ارمنستان فعلي معروف است , اسكان داشتند. آنها همانند اقوام عرب , ترك , قشقائي و... هستند كه به نداي نخستين فرد مسيحي ( كه با تحمل رنج و مشقات بسيار , پيغام نجات بخش انجيل را به اين قوم رسانيد ) گريگور لوساووريچ پاسخ دادند , هر چند كه وي در راه رساندن اين پيغام به ارامنه به شهادت رسيد , اما توانست اين قوم را با ايين مسيحيت آشنا سازد و از آن زمان ارامنه را به نام او كه « گريگور » لقب داشت , « ارامنه گريگوري » مي نامند.
ارامنه در دوره صفويه بوسيله شاه عباس صفوي وارد ايران شدند. ارامنه كه قومي صنعتگر , خلاق و مبتكر بودند , توجه شاه عباس صفوي را به خود جلب كرده و به ايران مهاجرت نمودند. تركهاي عثماني كه به قتل عام و آزار ارامنه مشغول بودند , انگيزه مهاجرت ارامنه به ايران را شدت بخشيدند. ياد و خاطره كشتار فجيع ارامنه در سال 1915 كه منجر به قتل عام صدها هزار نفر ارمني شد , هنوز هم ارامنه را مي آزارد.
ارامنه مهاجر در شهرهاي مختلف ايران از جمله اصفهان , تهران , تبريز , همدان , مسجد سليمان , كرمانشاه , آبادان , اهواز و ... اقامت كردند. عمده شهرهاي تجمع ارامنه ايران اصفهان , تهران و تبريز است.
ملت قدرشناس مسلمان ايران به دليل اعتقادات ريشه اي به مذهب خود , بازماندگان مصيبت ديده ارمني را چون هموطنان خود با آغوش گرم پذيرفتند. آن عده از ارامنه كه به خوزستان مهاجرت كردند براي كسب شغل و پيشه راهي شهرستان آبادان شدند. آن زمان پالايشگاه آبادان به دليل تواناييهاي قابل توجه اقتصادي در بهره برداري از نفت و نيز اهميت تجاري , ارامنه را به خود جذب كرد. لذا بخشي از ارامنه در پالايشگاه شهر , مشغول كار شدند و بعضي از آنها به دليل لياقت و شايستگي در حرفه تخصصي خود مسئوليتهايي را در پالايشگاه به عهده گرفتند. به تدريج بر جمعيت ارامنه آبادان افزوده شد. بطوري كه پيش از جنگ تحميلي , دهها هزار نفر هموطن ارمني در شهر آبادان زندگي مي كردند.
آبادان از ديرباز نقش مهمان نوازي و پذيرش فرهنگها و مذاهب گوناگون را بخوبي ايفا كرده است. ارامنه در اين شهر همانند ساير ساكنين مسلمان از حقوق اجتماعي برابر برخوردارند و در مجلس شوراي اسلامي دو نماينده ارمني كرسي دارند ( يك نفر نماينده ارامنه شمال ايران و يك نفر ديگر نماينده ارامنه جنوب ايران ).

ساختمان كليسا كاراپت در ابتداي خيابان زند در كنار مسجد موسي بن جعفر يكي از زيباترين جلوه هاي گفتگوي تمدن هاست. مناره هاي مسجد موسي بن جعفر (ع) در امتداد گنبدهاي مخروطي شكل كليسا دليلي است بر مسيري واحد كه مسلمانان و مسيحيان در « سير الي الله » طي طريق مي كند. در كل جهان دو مكان وجود دارد كه كليسا و مسجد در كنار هم قرار دارند. يكي در ايران كه در شهر آبادان قرار دارد و ديگري در هندوستان.


كليساي كاراپت 42 سال قبل يعني در سال 1958 ميلادي مصادف با سال 1337 شمسي و 1377 قمري تأسيس شد و تا سال 59 بيش از 250 خانوار مسيحي از آن استفاده مي كردند. تا قبل از جنگ تحميلي اين كليسا محل تجمع صدها ارمني عيسوي بود كه نيايشهاي مذهبي خود را با شور و اشتياق و عشق به حضرت الوهيت خداوند و حضرت مسيح (ع) به جاي مي آوردند.
بعد از جنگ تحميلي بازسازي كليسا از سال 1375 شروع شد و در تاريخ 1378 پايان يافت. سال 75 خانواده مانوكيان اولين كساني بودند كه به پيگيري مسأله بازسازي كليسا پرداختند. آقاي مانوكيان كه اكنون كارمند اداري بيمارستان شركت نفت آبادان است مي گويد : كه در طول هشت سال دفاع مقدس من در اين شهر حضور داشتم و دوشادوش هموطنانم در خدمت نظام مقدس جمهوري اسلامي مشغول بودم. خانواده مانوكيان با مراجعه به ادارات مربوط خواستار بازسازي كليسا شدند كه بنا به توصيه ستاد بازسازي لازم بود كه ارامنه سازمان خاصي را به عنوان پيمان كار به آنها معرفي كنند. خانواده مانوكيان اداره اوقاف را كه در آن زمان آقاي مقدم رياست آن را برعهده داشت را به عنوان پيمانكار معرفي كردند. از آن پس آقاي مقدم مسئوليت پيگيري اين امر را به عهده مي گيرد. از طرف ستاد بازسازي حدود 6 ميليون تومان براي مرمت و بازسازي كليسا اختصاص يافته بود. اين مطلب را آقاي مقدم از طريق رسانه ها اعلام كرده بود. از جمله در روزنامه اطلاعات شماره 21580 تاريخ سه شنبه 18 اسفند 1377.
بعد از بازسازي « خليفه گري » وو نماينده خليفه گري و آقاي مانوكيان تعميرات جزئي را به عهده گرفت. مثلاً تعميرات مشمبلات برق رساني و سيم كشي ساختمان و سراميك كردن كف كليسا. لازم به ذكر است كه هزينه 6 ميليون توماني را كه بنياد بازسازي در اختيار اداره اوقاف قرار داده بود در طي سه مرحله صرف بازسازي و تعمير كليسا شد. رنگ كردن و گچ بري و نقاشي ديوارها را اداره اوقاف به عهده گرفت و كليسا را به خوبي و زيبايي و كيفيت گذشته بازسازي كردند و در اين امر هيچگونه كوتاهي ديده نمي شود. البته اين كار با نظارت مستقيم نماينده خليف گري ارامنه صورت گرفته است. مصالح بكار رفته در بناي ساختمان آجر و مصالح امروزي است. ديوارهاي بيرون كليسا از سيمان سفيد پوشيده شده است.


در سال 1378 بعد از 18 سال كليسا توسط اسقف تقديس شد. كليساي آبادان كه در زمان جنگ 40 درصد خسارت ديده بود با حضور اسقف ارامنه جنوب ايران و اصفهان , دكتر كوريون پاپيان , مهماناني از كشور لبنان , نماينده مردم آبادان در مجلس شوراي اسلامي , فرماندار و تني چند از مسئولان محلي آبادان و 400 ميهمان از شهر اصفهان , شيراز , تهران و آبادان بازگشايي شد. قبل از جنگ و انقلاب روزهاي يكشنبه همه ارامنه در مراسم كليسا شركت مي كردند و دعا و مراسم خاصي را اجرا مي كردند. چند مراسم رسمي در طول سال در اين كليسا انجام مي شد كه از جمله مي توان مراسم روز 25 دسامبر , تولد عيسي مسيح (ع) , مراسم 1 ژانويه آغاز سال ميلادي , 6 ژانويه مراسم غسل تعميد و 24 آوريل سالگرد كشتار ارامنه توسط دولت عثماني را نام برد.


مراسم عيد آب پاشي نيز از مراسمي است كه در اين كليسا انجام مي شد. همچنين در بقيه اعياد ارامنه مراسم خاصي داشتند. آنها روزهاي يكشنبه ناقوس را به صدا درمي آوردند و همه براي انجام مراسم جمع مي شدند و گروهي وجود داشتند كه سرود مذهبي مي خواندند و كشيشي كه هميشه براي عبادت كنندگان دعا مي خواند ولي در زمان جنگ تحميلي اكثر ارامنه مهاجرت كردند. ارامنه قبل از جنگ در حدود 1700 يا 2000 خانوار بودند ولي اكنون تعداد انگشت شماري از آنان بازگشته اند. از اين افراد خانواده مانوكيان و چند خانوار ديگر كه افراد مجردي هستند به كليسا رفت و آمد مي كنند. در سال 1378 پس از تقديس كليسا توسط اسقف , از آن پس سالي يكبار مراسمي انجام مي شود. اين مراسم زمان خاصي ندارد و خليفه گري ارامنه اصفهان تاريخ انجام آن را مشخص مي كند. در حال حاضر يكشنبه ها كليسا خالي از هرگونه عبادت كننده اي است به غير از خانم مانوكيان كمتر كسي از ارامنه براي انجام مراسم مراجعه مي كنند. همچنين قرار است اسقف به آبادان بيايد و مراسمي را انجام بدهند ولي اكنون اسقف در خارج از كشور به سر مي برند كه در هنگام بازگشت وي اين امر انجام خواهد شد.
كليسا در گوشه اي از ساختمان هنرستان دماوند كنوني و مدرسه ( مختلط دخترانه و پسرانه ادب ) كه سابقاً محل تحصيل ارامنه تا سطح ديپلم بود واقع شده است. قسمت اعظم كليسا درون حياط مدرسه قرار دارد. اين مدرسه در روزهاي يكشنبه تعطيل بوده و دليل اين امر اين بوده كه ارامنه در اين روز جهت انجام مراسم ديني خود در محوطه كليسا جمع مي شدند و ناقوس را به صدا درمي آوردند و به عبادت مي پرداختند.
ديوارهاي كليسا داراي 4 در دو لنگه قهوه اي رنگ چوبي است كه بر هر لنگه آن نقش صليبي برجسته خودنمايي مي كند. كليسا داراي دو گنبد مخروطي شكل آلومينيومي است كه يكي بر ساختمان اصلي كليسا و ديگري در قسمت انتهايي كليسا در جايي كه ناقوس واقع شده قرار دارد. در كنار در ورودي ضلع جنوبي كليساي كاراپت لوح سنگي يادبودي نصب شده است كه يادآور كشتار ارامنه توسط دوران دولت عثماني در 24 آوريل 1915 ميلادي است.


بر اين لوح نقش مادري كه سمبل مادر قوم « ارمن » است و كودكي كشته شده كه در آغوش گرفته م به نمايش گذاشته شده است و ادامه دامان اين مادر نشاني است از تداوم نسل كشي ارامنه توسط تركهاي عثماني. اين لوح مزين به جملاتي است به خط ارمني , مي گويد : « هر كجا كه باشيم , در هرزماني و در هر مكاني شما را فراموش نمي كنيم. »
50 سال از تاريخ قتل عام (1915) مي گذشت كه بناي يادبود مذكور بدست ارامنه ساخته شده و در كليساي كاراپت آبادان گرفت , يعني در سال 1965 ميلادي مصادف با 1344 شمسي و 1384 قمري.
روبن مانوكيان مي گويد : « ارامنه آبادان همچون ديگر همكيشان خود هر سال در روز 24 آوريل در كليساي كاراپت تجمع مي كردند و آيينهاي سوگواري به مناسبت سالگرد كشتار ارامنه برپا مي كردند. آنها يك روز قبل از 24 آوريل ( 23 آوريل ) با روشن كردن شمع و آوردن دسته هاي گل به گراميداشت قربانيان اين فاجعه بزرگ انساني مي پرداختند. در اين قتل عام بيش از دو ميليون ارمني , به قتل رسيدند
بناي درون ساختمان :
بناي ساختمان از دو قسمت تشكيل شده است :
الف) سالن اجتماعات
ب) محراب
محيط داخل كليسا مزين به چراغهاي نوراني و لوسترهاي درخشان است و اين تشعشع , مسيحيان را به نوراني نمودن قلبهاي خود دعوت مي كند. سبك معماري درون كليسا شرقي نمي باشد و نوع ستونها و طراحي سقف كليسا شبيه معماري هاي ايتاليا و رم قديم مي باشد. اگر از سالن كليسا به سقف نگاه كنيم با معماري زيبايي مواجه خواهيم شد از جمله سقف آن كه گنبدي شكل است و لوستري نسبتاً بزرگي كه اهدايي ارامنه قديم آبادان است , از سقف كليسا آويزان مي باشد. سالن كليسا محوطه اي مستطيلي شكل است كه محراب در قسمت قبله كليسا قرار دارد. همانگونه كه ذكر شد اين كليسا داراي 4 درب قهوه اي رنگي است كه اگر بسوي قبله بايستيد در قسمت چپ در مخصوص ورود كشيش قرار دارد. در انتهاي سالن مخصوص ورود عبادت كنندگان است.
در دو طرف محراب دو در چوبي قرار دارد. اگر بسوي محراب قرار بگيريد , در سمت چپ متعلق به اتاق كوچكي است كه در گذشته كشيش وارد آن مي شده خود را در آنجا تعويض مي كرده و خود را براي انجام مراسم خاص آماده مي كرد. در سمت راست متعلق به اتاقي است كه در گذشته گروه كر كليسا لباس خود را در آنجا تعويض مي كرده و خود را براي سرود آماده مي كردند. كليسا كلاً داراي 5 لوستر مي باشد كه 4 لوستر اهدايي ارامنه هستند. تنها يك لوستر بزرگ وجود دارد كه متعلق به خود كليسا است و از زمان گذشته باقي مانده است.
كليسا در گذشته 4 تا كولر و چند پنكه داشته. همچنين تمام سطح زمين مفروش به فرشهاي متنوعي بوده , صندلي هاي بسياري در سالن وجود داشته و همچنين يك دستگاه ارگ كه از ممتلكات كليسا بوده و بسياري ديگر از وسايل تزئيني كه در طول زمان جنگ مفقود شده و اثري از آنها باقي نمانده است. اكنون درون سالن 4 رديف نيمكت چوبي قهوه اي رنگي وجود دارد كه محل نشستن عبادت كنندگان است. در انتهاي سالن كليسا نيز جايي براي روشن كردن شمع تعبيه شده است.


عبادت كنندگان و مراجعيني كه براي برآورده شدن حوائج خود شمع نذر مي كنند در اين قسمت شمع هاي خود را روشن مي كنند. در كليسا يك صندوق اعانه وجود دارد كه آن را خليفه گري باز مي كنند. در محراب شمعدانهايي وجود دارد كه دكتر سورن آنها را به كليسا اهدا كرده است. در كنار صندوق اعانه يك صليب كوچك زيباي فلزي رنگي وجود دارد كه اهدايي يكي از ارامنه است. اين شخص صليب را در سال 1945 به كليسا اهدا كرده است. روي صليب اين جمله حك شده است : هي شاتاك واروشن ماردوراسيان ( به يادبود آقاي واروشن ماردوراسيان ).
بر تمام ديوارها و ستونها تمثال و شمايلي از حضرت مسيح و حضرت مريم وجود دارد يعني در حدود 23 قاب عكس و 4 قاليچه. زمين كليسا بوسيله فرشها و قاليچه هايي مزين شده است كه اهدايي ارامنه هاي آبادان و ساير شهرها هستند.
سالن اين كليسا داراي 14 پنجره سفيد نيم دايره اي شكل يا محراب مانند است. اين پنجره ها با حفاظ هاي به شكل صليب تزئين شده اند. وجود اين پنجره ها باعث مي شود كه نور خورشيد بطور يكساني به همه سالن بتابد. علاوه بر اين لازم به ذكر است كه دفترچه اي بر چهارپايه چوبي وجود دارد كه پس از تقديس كردن كليسا در اين مكان قرار گرفته است. اين دفتر اختصاص به نوشتن يادداشت ها و خاطرات , نظرات و يادگاريهاي بازديدكنندگان و عبادت كنندگان و گاهاً مسافران و دانشجويان دارد.
در گوشه اي از كليسا عكس يكي از اسقف ها موجود است كه فوت كرده است. همچنين در گذشته اسقفي كه به آبادان مي آمده كه يون پابيان بوده است كه پس از جنگ نيز فقط يك بار براي تقديس كليسا آمده است. اسقف هيچ گاه براي انجام مراسم از كسي درخواست مبلغ يا هزينه اي نمي كند , بلكه اين عمل را وظيفه ديني خود مي داند. در حال حاضر اين اسقف در كويت زندگي مي كند.
در قسمت ديگري از ديوار كليسا درست بالاي مكان غسل تعميد قاب عكسي وجود دارد كه در آن ظرف مخصوص روغن مقدس به تصوير كشيده شده است. به اين ظرف به زبان ارمني مِرُن مي گويند. روغن مقدس هر هفت سال يكبار در اِج مياتزين بدست كل اسقف ها و با مراسم خاصي خودش درست مي شود. ناگفته نماند كه اِج مياتزين بزرگترين كليسايي است كه در ارمنستان وجود د ارد.
محراب
از ابتداي ورود به كليسا پلكان هايي وجود دارد كه اگر پله ها را بشماريم , محراب هميشه هفت پله بلندتر از سطح زمين است. علت امر اين است كه مسيحيان معتقدند حضرت مسيح به آسمان هفتم رفته است و هفت پله نمادي از هفت آسمان است. خانم ها ( دختران و زنان ) فقط اجازه دارند تا پله سوم بالا بروند و اجازه رفتن به محراب را به هيچ عنوان ندارند. بنا به اظهارات ارامنه علت اينكه زنان حق ندارند وارد محراب شوند ريشه در آداب و رسوم گذشته آنان دارند. همچنين زن تا هنگامي كه ناپاك است ورودش به كليسا ممنوع مي باشد و دست زدن به كوچكترين جزئي از اجزاي كليسا حكم عمل حرام را دارد و گناه محسوب مي شود همچنين آنها نمي توانند در اين وضعيت كتاب مقدس را در دست بگيرند و لمس كنند. علاوه بر اين زنان و مردان با كفش نمي توانند به پله سوم پا بگذارند.
محراب محيطي نيم دايره اي شكل است كه همان گونه كه قبلاً ذكر شد 7 پله بالاتر از سطح زمين ساخته شده است. محراب داراي 4 ستون متصل به هم است. قسمت فوقاني ستونها هلالي شكل است. بين دو ستون مياني محراب تابلوي بزرگي به ابعاد 5/1*1 وجود دارد كه از قدمت زيادي برخوردار است. تصوير موجود در اين تابلو شمايلي از حضرت مسيح را نشان مي دهد. اين نقاشي اثر معروف و قديمي از يكي از نقاشان ارامنه مي باشد. دو طرف اين تابلو را شمعدانهاي فلزي طلايي رنگي مزين مي كنند كه اهدايي يكي از پزشكان ارمني مي باشد. محراب به شكل پلكاني است. در هر طبقه از اين محراب گلدانها و تزئينات و شمعدانهايي قرار دارد. در قسمت ديگري از محراب صليبي مسي رنگ و قديمي وجود دارد كه از گذشته هاي دور به يادگار مانده است. پايين ترين قسمت محراب را با پارچه سرمه اي رنگ پوشانده اند و همچنين خود محراب داراي پرده اي به همان رنگ است.
ارامنه 40 روز , روزه هستند كه بعد از 40 روز عيد پاك را دارند. روزه ارامنه به اين صورت است كه ايشان 40 روز از خوردن مواد گوشتي و غيرگياهي اجتناب مي كنند , يعني موادي را مصرف مي كنند كه از زمين مي رويد و در آن خون وجود ندارد و بعد از چهل روز يعني روز عيد پاك روزه خود را طي مراسمي و با خوردن نان مقدس افطار مي كنند. در طي اين مدتي كه ارامنه روزه هستند محراب را با پرده اي مي پوشانند. و از آنجايي كه پرده هاي موجود در اين كليسا سرمه اي رنگ هستند اگر در ماه رمضان به اين كليسا مراجعه كنيد با اين صحنه مواجه مي شويد : محرابي را كه با پرده اي سرمه اي رنگ پوشانده شده و صليبي طلايي رنگ از جنس پارچه زربافت كه تزئين كننده اين پرده سرمه اي رنگ است. اين پرده تا 40 روز در آنجا قرار خواهد گرفت و هيچ كس حق دست زدن و كنر كشيدن آن را ندارد و در روز عيد پاك جمع مي شود. ناگفته نماند در كليساهاي مختلف پرده هاي موجود بين دو رنگ سرمه اي و قرمز متغير است.
در قسمت ديگري از كليسا كه محل انجام غسل تعميد كودكان ارمني مي باشد نيز با پرده اي مانند پرده هاي ديگر پوشانده شده است كه درواقع همه پرده هاي موجود در كليسا به همين شكل واحد هستند. در مورد غسل تعميد ارامنه معتقدند كودكي را كه غسل تعميد نشده را نمي توان به عنوان يك مسيحي پذيرفت. در گذشته در اين كليسا مراسم غسل تعميد توسط كشيش و يك پدر خوانده انجام مي شده است , اما بعد از جنگ و پس از بازسازي كليسا هيچ كودك ارمني اي در آبادان متولد نشده است. بنابراين مدتها و يا در حقيقت سالهاست كه در كليسا مراسم غسل تعميد صورت نگرفته است. همچنين در گذشته در روز 6 ژانويه مراسمي برگزار مي شده و اكنون نيز گاهاً يعني سالي يكبار مراسمي در كليسا برگزار مي شود.
ارامنه در سراسر جهان اين روز را مبدأ سال نو خود مي دانند و در آن روز مراسم غسل تعميد حضرت مسيح را انجام مي دهند.


يكي از اتفاقات جالب و شنيدني اين كليسا اين است كه در گذشته ( قبل از جنگ تحميلي ) در كنار ناقوس لامپي هميشه روشن بوده است و پس از گذشت حدود 17-18 سال يعني در زماني كه متوليان كليسا به همراه برق كاران براي سيم كشي و تعمير برق به آنجا آمده بودند , با كمال تعجب متوجه شده بودند كه با وجود آسيب هاي فراواني كه در طول جنگ متوجه انبيه آبادان و همچنين خود كليسا شده است , لامپ مذكور صحيح و سالم باقي مانده و تنها لامپي بود كه پس از وصل برق روشن شد. اين وضعيت از ديد مسلمانان يك اتفاق شگفت انگيز بوده است و دليل آن را مقدس بودن مكان مذكور مي دانند و ديگر اينكه فقط يك ديوار از اين ساختمان ويران شده بود كه باز هم اين مسأله از ديد مسلمانان نوعي اتفاق خارق العاده است.


مسلماناني كه در اطراف كليسا زندگي مي كنند اظهار داشتند كه گاهي از دور كليسا را در هاله اي از نور مي بينند , يعني اين طور به نظر مي رسد كه لامپهاي بسياري بر سقف و ساختمان كليسا وجود دارد , در حالي كه وقتي به ساختمان نزديك مي شوند لامپهايي را كه تصور كرده بودند را نمي ديدند و همه اينها حكايت از اين امر دارد كه مسلمانان نيز معتقد به معصوم بودن مسيح و مادر پاك دامنش هستند. چنانچه در قرآن نيز به پاكي و مطهر بودن مريم و مسيح اشاره شده است.
عده اي از ارامنه و گاهاً مسلمانان نزوراتي داشتند كه به كليسا اهدا كرده اند. مثلاً شمايلي از حضرت مسيح بر ديوار كليسا وجود دارد كه بر تابلو فرشي منقوش است. اين تابلو اهدايي يكي از مسلمانان آباداني است كه به مسيح متوسل شده و پس از برآورده شدن حاجتش آن را به كليسا اهدا كرده است. همچنين صليبهاي فلزي متعددي نيز وجود دارد كه بسياري از مسلمانان پس از برآورده شدن حوائجشان آنها را در كليسا قرار داده اند.
همچنين راجع به ممتلكات كليسا و ارامنه لازم است توضيحي داده شود. همان طور كه قبلاً گفته شد قسمت اعظمي از كليسا در مدرسه ادب ارامنه قديم قرار دارد كه اكنون به مدرسه دماوند تغيير نام داده شده است. ارامنه كه به دليل اعتقاد عميق و ريشه يي خود به دين آسماني مسيحيت كليساي كاراپت را تأسيس كردند. آنها در محوطه اين كليسا مدرسه ملي ارامنه آبادان موسوم به « ادب » را احداث نمودند و مجموعاً دو مدرسه و يك كودكستان براي تحصيل و آموزش كودكان و نوجوانان ارمني ساخته شد. در اين مدارس علاوه بر زبان فارسي , زبان و خط ارمني به كودكان ارمني آموخته مي شد. كودكان ارمني ضمن آشنايي با زبان و خط پدران خود پيوندي عميق و تنگاتنگ با مفاهيم سنتي فرهنگ خود برقرار مي كردند و زمينه هاي ايجاد ارتباط ميان دو كيش مسيحيت و اسلام را در خود گسترش دادند كه تا قبل از اين به دليل مهاجرت ارمنيها اين مدارس تعطيل شده بود ولي بعذ از بازسازي , مدرسه به دماوند تغيير نام داده شد.
ارامنه اين مدرسه را بصورت استيجاري در اختيار دولت قرار داده اند و مبلغي را دريافت مي كنند. مدرسه پيش دبستاني يا كودكستان كه در مجاورت كليسا قرار داشته و جزء ممتلكات ارامنه بود اكنون تبديل به خوابگاه دخترانه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد آبادان- خرمشهر شده است. در حقيقت ارامنه اين ملك را بصورت استيجاري در اختيار دانشگاه آزاد قرار داده اند و قسمتي از هزينه آن را صرف تعميرات كليسا و قسمت اعظم آن را به همراه هزينه اي كه از اجاره مدرسه ادب بدست مي آورند را به كليساي وانك اصفهان مي فرستند.
آدرس :  
     
     
     
 

کليه حقوق اين سايت متعلق به مرکز پژوهش و سنجش افکار سازمان صداوسيما است.