صفحه اصلي پايگاه مراکز  
صفحه اصلي
درباره استان
اخبار پژوهشي
اخبار پژوهشی مراکز
طرحهاي پژوهشي
مناسبتهاي محلي
مقالات
فراخوان
شخصيتهاي علمي‌فرهنگي
جاذبه هاي استاني
آلبوم تصاوير استان
معرفي مديريت‌ پژوهشي
ارتباط با ما
 
جستجو :
 
تاريخ بروز رساني :   
 1397/05/14
 
   
شهر :  آبادان
نام مکان :   كنيسه
نوع مکان : مذهبی
تاريخچه : اولين كنيسه ها يا عبادتگاههاي يهوديان در واقع پس از خروج آنان توسط حضرت موسي از مصر و پذيرش دين يهوديت تشكيل شدند. پس از خروج از مصر , قوم بني اسرائيل ( لازم به ذكر است كه نام ديگر حضرت يعقوب , اسرائيل بوده است و در واقع قوم بني اسرائيل به فرزندان آن حضرت اطلاق مي گردد ) مدت چهل سال در بيابان سينا بودند و در اين مدت كنيسه ها در واقع چادرهاي بزرگي بودند كه در آنها علاوه بر مسائل عبادي , آموزش مسائل شرعي و ديني توسط حضرت موسي و بزرگان قوم داده مي شد.
پس از ورود قوم بني اسرائيل به سرزمين بيت المقدس , و در زمان پادشاهي حضرت سليمان نبي , كنيسه يا عبادتگاه بزرگي در شهر بيت المقدس ساخته شد كه داراي ديوارهاي سنگي بود و در آن علاوه بر نماز و دعا , قرباني هايي كه از حيوانات حلال گوشت بودند در مكان مخصوصي ذبح مي گرديدند. اين معبد كه بيت هَميقداش يا خانه مقدس ناميده مي شد مهمترين مكان مذهبي و بزرگترين كنيسه يهوديان بود كه در حدود سه هزار سال پيش توسط حضرت سليمان نبي ساخته شد و چهارصد سال برپا بود.
پس از چهارصد سال اين كنيسه در زمان حمله بابلي ها به فرماندهي بخت النصر تخريب گرديد و به آتش كشيده شد و قوم بني اسرائيل به اسارت بابلي ها درآمدند. پس از آنكه كوروش كبير پادشاه ايران به بابل حمله كرد و بابلي ها را شكست داد , قوم بني اسرائيل را آزاد كرد و به آنان اختيار داد كه هم مي توانند در ايران ساكن شوند و هم مي توانند به بيت المقدس برگردند. در واقع اولين مهاجرت يهوديان به ايران در حدود 2500 سال پيش در زمان كوروش كبير صورت گرفت. كوروش به گروهي از يهوديان هم كه ساختار بازگشت به بيت المقدس بودند پول و امكانات لازم را براي ساختن و بازسازي معبد و كنيسه بزرگ اعطاء كرد.
يهوديان پس از بازگشت به بيت المقدس , بيت هميقداش يا معبد خود را بازسازي كردند و آنرا بيت هَميقداش دوم ناميدند و جهت تشكر از كوروش پادشاه ايران كه آنان را آزاد كرد و پول ساخت كنيسه را به آنان داد , وي را پدر قوم يهود ناميدند كه تا امروز هم يهوديان سراسر جهان كوروش كبير را محترم مي شمارند و مثلاً در ايران بزرگترين كنيسه تهران كنيسه كوروش ناميده مي شود و يا بهترين مدرسه يهوديان را مدرسه كوروش نام گذاري كرده اند.
( لازم به ذكر است يهوديان ايراني بطور عمده در دو مرحله به سرزمين ايران مهاجرت كرده اند. مرحله اول حدود 2500 سال پيش در زمان پادشاهي كوروش و مرحله دوم حدود 700 سال پيش بود. در واقع در زماني كه كشور اسپانيا در دست مسلمانان بود و آندلس ناميده مي شد , يهوديان زيادي در اسپانياي آن زمان زندگي مي كردند كه داراي روابط دوستانه قوي با مسلمانان بودند و حتي در كسوت وزير و فرمانده جنگ در سپاه مسلمانان حضور داشتند. پس از آنكه اسپانيا به دست مسيحيان تصرف گشت آنان همگي مردم را مقيد كردند كه يا مسيحي شوند و يا از اسپانيا خارج شوند كه يهوديان هم همراه مسلمانان مجبور به خارج شدن از اسپانيا گشته و در واقع دومين موج مهاجرت يهوديان به ايران در اين زمان انجام شد )
دومين كنيسه بزرگ يا بيت هميقداش دوم هم حدود چهارصد سال برپا بود تا آنكه در حدود 2100 سال پيش در اثر حمله روميان مشرك به فرماندهي تيتوس به آتش كشيده شد و از آن كنيسه بزرگ فقط ديواري باقي ماند كه تا امروز هم برپا است و به ديوار نُدبه معروف است ( كلمه نُدبه به معناي گريه و زاري است و به خاطر ناراحتي مردم از ظلم روميان و به آتش كشيده شده اين كنيسه به اين ديوار نام نهاده شده است ). اين ديوار كه در بيت المقدس و درست در مجاورت مسجدالاقصي است , از مكانهاي مهم زيارتي يهدويان سراسر جهان است كه براي خواندن نماز به پاي آن مي روند و در واقع جهت قبله يهوديان سراسر جهان به طرف اين ديوار و شهر بيت المقدس است.
پس از حمله روميان , يهوديان در سراسر جهان پراكنده شده اند و از اين به بعد در هر مكاني كه ساكن شدند , كنيسه هاي كوچكي را ساختند. طرح كلي اين كنيسه ها از جمله كنيسه شهر آبادان به اين صورت است كه قسمت اصلي كنيسه , سالن بزرگ مستطيل شكل است كه جهت آن به طرف قبله يهوديان يعني شهر بيت المقدس است. در قسمت جلويي سالن يك كمد يا قفسه ديواري وجود دارد كه در آن توراتهاي اصلي قرار گرفته اند. اين توراتها كه به خط عبري هستند بر روي پوست حيوانات حلال گوشت مثل آهو نوشته شده اند و قرائت تورات توسط عالم ديني از روي اين توراتها صورت مي گيرد. بقيه مردمي كه در كنيسه هستند تورات را از روي توراتهايي كه به صورت كتابهاي چاپي هستند گوش مي دهند و حتي مي خوانند. توراتهايي كه بر روي پوست نوشته شده اند , معمولاً بسيار قديمي هستند و بيشتر آنها بيش از چهارصد سال قدمت دارند. خواندن از روي آنها توسط حاخام يا عالم ديني صورت مي گيرد زيرا بايستي همانند قرآن كريم با آهنگ و ترتيل خاصي خوانده شود.
معرفي حاخام : حاخام ها مسئوليتي شبيه مراجع تقليد مسلمانان دارند. در حال حاضر در آبادان هيچ حاخامي وجود ندارد. آنها به مسائل و مشكلات شرعي و مذهبي يهوديان پاسخ مي دهند. آنها توانايي خواندن و تفسير تورات را نيز دارند. لازم به ذكر است كه توراتهاي نوشته شده بر پوست , ( توراتهاي اصلي ) داراي فتحه و ضمه نمي باشند. بنابراين حاخام بايد تبحر و توانايي خاصي در اين زمينه داشته باشد. اين افراد مردهاي ميانسالي هستند كه به لحاظ اجتماعي از منزلت و پايگاه ويژه اي برخوردار هستند و يك كنيسه مي تواند داراي چند حاخام باشد. در گذشته حاخام هاي ساكن آبادان نيز همانند بقيه يهوديان در منطقه اي از آبادان ( خيابان امام ) زندگي مي كردند. يعني اينكه آنها در كنيسه زندگي نمي كردند. در واقع به كساني كه در كنيسه زندگي مي كنند شماش مي گويند. در گذشته نيز كنيسه آبادان داراي شماش بوده است. وي متولي كنيسه بوده است و چنانچه متداول است مسئوليت نگهداري و نظافت كنيسه را به عهده داشت و هر روز آيه مناسب را به اقتضاي زمان خاص آماده مي كرد.
در قسمت جلويي سالن كنيسه همچنين يك محراب يا منبر كوتاهي وجود دارد كه پيش نماز بر روي آن مي ايستد و نماز مي خواند يا تورات را قرائت مي كند و يا براي مردم بحث هاي مذهبي مي نمايد. در سالن كنيسه همچنين صندلي هايي چيده شده است كه مردم بر روي آن مي نشينند. آقايان در قسمت جلو و خانمها در قسمت عقب سالن مي نشينند و حتماً جدا از هم قرار مي گيرند. در كنيسه زنها اجازه رفتن به محراب را ندارند. همچنين خواندن تورات را از روي توراتهاي پوست و پيش نماز بودن توسط مردان انجام مي گيرد. البته اين رسم و اين ممنوعيت نه تنها در اين كنيسه بلكه در ساير كنيسه هاي جهان متداول مي باشد و دليل اين امر ناپاك بودن زنان در بعضي ايام مي دانند.
خانمها بايستي حتماً با حجاب كامل و موي پوشيده باشند و مردها نيز علاوه بر لباس پوشيده و سنگين , كلاه كوچك يا عرقچيني را بر سر مي گذارند. در دين يهود نماز بر مردها واجب است ولي براي زن خواندن نماز مستحب است زيرا وظيفه خانه داري و مخصوصاً تربيت بچه كه بر عهده زن گذاشته شده , براي زن مانند خواندن نماز محسوب مي گردد. نماي بيروني كنيسه ها تقريباً در سراسر دنيا از جمله كنيسه آبادان كاملاً معمولي و ساده است و معمولاً علامت مشخصه خاصي ندارد. شايد اين به آن علت باشد كه چون يهوديان معمولاً در ميان اقوام ديگر به صورت اقليمي مذهبي بوده اند براي پرهيز كردن از هرگونه تنش مذهبي , سعي در آن داشته اند كه عبادتگاه آنها ساده بوده و زياد به چشم نيايد.
توصيف مكان :
در هر حال تنها كنيسه آبادان در حدود 90 سال پيش بنا شده است. مساحت اين كنيسه حدود 400 متر مي باشد. مؤسس اين كنيسه انجمن كلميان آبادان مي باشد. اين كنيسه در كوچه پنج مهر در فاصله بين چهار راه امام وچهار راه اميركبير واقع شده است. درب ورودي آن , در فلزي طوسي رنگ زنگ زده اي است. ديوارهاي خارجي اين كنيسه با سيمان سفيد پوشيده شده است. براي تزئين نماي بيروني كنيسه از نوارهاي باريكي از جنس شيشه استفاده شده است.
بر بالاي در ورودي كنيسه مذكور علامت ستاره داوود وجود دارد. بعد از ورود به كنيسه با راهرويي به عرض يك متر و طول تقريباً دو متر و نيم مواجه خواهيد شد. ديوارهاي اين قسمت از ساختمان با آجرهاي قرمزرنگ خاصي پوشانده شده است.








سمت راست اين راهرو به پاگرد پلكاني متصل مي شود كه ساختمان را به طبقه دوم ( پشت بام ) وصل مي كند. در انتهاي اين راهرو در ديگري وجود دارد. در دو لنگه فلزي آبي رنگي به عرض تقريباً 2 متر. در صورت باز بودن در مذكور , ديواري رؤيت خواهد شد كه بر روي آن علامت ستاره داوود منقوش است و عبارتهايي به زبان عبري در كنار آن ستاره وجود دارد.










سمت راست اين در راهرويي كوتاه وجود دارد كه ساختمان را به سالن كنيسه متصل مي كند. سالن كنيسه ساختمان وسيعي است كه چهار ستون در آن موجود مي باشد. در وسط سقف كنيسه , نورگيري وجود داشته است كه در حال حاضر از اين نورگير , فقط نرده ها و حفاظهاي فلزي آن موجود مي باشد. در گذشته اين قسمت از سقف بوسيله پوشانده بود.
سالن كنيسه كه حدود 200 متر مساحت دارد در گذشته داراي صندلي هاي فراواني بوده است كه در تمام سالن چيده شده بود. علاوه بر اين قسمتي نيز وجود داشته كه بلندتر از سطح سالن بوده است. در اين قسمت منبر يا تِوا قرار داشته است. عرض اين قسمت به اندازه اي بوده كه حدود 10 نفر مي توانستند بر روي آن بايستند. همانطور كه ذكر شد و چنان كه مرسوم است بر روي ديوار سمت قبله فرورفتگي اي براي نگهداري توراتها وجود دارد. كنيسه مذكور نيز داراي اين قفسه بندي بوده است. اما به دليل اينكه در حال حاضر از كنيسه فقط نامي باقي مانده و درهاي چوبي و قفسه بندي لازم به طور كل از بين رفته است , فقط مي توان آثار آن را بر ديوار مشاهده كرد.
در گذشته در گوشه اي از سالن كنيسه صندوق اعانه و كتب كوچكي با قطع جيبي كه حاوي اشعار و سروده هاي حضرت داوود (ع) مي باشد , نيز موجود بوده است. بعضي از كليميان اين سروده ها و در حقيقت اين كتابچه ها را به عنوان حرز نزد خود نگهداري مي كنند. در گذشته كتابچه ها در طاقچه هاي موجود در سالن نگهداري مي كردند و هر كس كه مي خواست يك جلد از آنها را داشته باشد مبلغي را به عنوان هديه به صندوق اعانه اهدا مي كند. موجودي اين صندوق براي ترميم و احتياجات كنيسه مصرف مي شود.
همواره مصرف اين صندوق علاوه بر ترميم كنيسه , صرف نگهداري سالمندان و احتياجات مدرسه يهوديان ( گنج دانش ) مي شد. در حال حاضر تعداد كنيسه ها در اصفهان , تهران , شيراز و همدان بسيار زياد است. اما متأسفانه تنها كنيسه آبادان در حال تخريب و فرسودگي است. ناگفته نماند امروزه كليميان آبادان براي اجراي بسياري از مراسم خود به شهرهاي ديگري همچون تهران , شيراز و اصفهان مي روند. در حقيقت آنها به جايي مراجعه مي كنند كه تجمع يهوديان در آن بيشتر است و مراسم خود را در كنيسه محل هاي مذكور به جا مي آورند. اگر امكان رفتن نباشد ناچار مراسم خود را در منزل انجام مي دهند. نكته ديگر اينكه در كنار كنيسه مذكور يك باب مغازه قصابي نيز موجود مي باشد. در گذشته يهوديان گوشت و مرغ مصرفي خود را از اين قصابي تهيه مي كردند. تاريخ ساخت اين قصابي مشخص نمي باشد.


در سمت چپ قصاب خانه مذكور مي باشد
در حال حاضر مغازه مذكور تعطيل مي باشد و تنها در ورودي اين مغازه كه فلزي , فرسوده و قطعه قطعه مي باشد مسدود مي باشد. يهوديان از هيچ مغازه قصابي ديگري مايحتاج گوشتي خود را خريداري نمي كردند. دليل اين امر اين است كه آنها در مورد ذبح گوسفند و سلامت دام مصرفي خود عقايد خاصي دارند. حيوانات حلال گوشت در دين يهود بايستي داراي خصوصيات ذيل باشند :
1- پستانداران : بايستي علفخوار , نشخوار كننده و داراي سم دو قسمتي.
2- پرندگان غير گوشتخوار و غير مردار خوار و...
3- ماهيها : داراي فلس و باله جهت شنا باشند.
در واقع حيوانات كمتري نسبت به مسلمانان حلال گوشت حساب مي گردند.
حيوانت حلال گوشت در دين يهود قبل از ذبح بايستي كاملاً سالم باشند و حتي اگر حيوان بلنگد و شل باشد هم نبايستي ذبح گردد.
ذبح توسط كاردهاي بسيار تيزي انجام مي شود كه بايستي حيوانات را در يك حركت ذبح كند و كارد نبايستي حركت رفت و برگشت انجام دهد تا حيوان زجر نكشد. ميزان بريدن گلوي حيوانات به اين صورت است كه سرخرگ و سياهرگ بريده مي شود ولي كارد نبايد بصل النخاع را قطع كند ( تقريباً شبيه ذبح اسلامي ). در واقع پس از مردن حيوان است كه سر كاملاً جدا مي شود. پس از ذبح , حيوان معاينه مي گردد. اگر بيماري خاصي در درون آن مشاهده شود مثلاً عفونت ريه ها و يا حتي پارگي معده توسط يك جسم تيز , گوشت حيوان كلاً حرام مي گردد. پس از ذبح قبل از آنكه گوشت فريز گردد و يخ ببندد , بايستي قطعه قطعه شده و در سنگ نمك خوابانده شود تا خون درون گوشت توسط سنگ نمك گرفته شود زيرا در دين يهود خوردن خون حرام است. همچنين رگ و پي گوشت براي يهوديان حرام است و قبل از خوردن گوشت , اين قسمتها جدا مي شوند.
در هر حال اكنون از آن تجمع يهوديان و از آن كنيسه چيزي باقي نمانده است. تنها كنيسه آبادان در حال حاضر محل سكونت خانواده مستمند شيعه مذهبي است. سالن اين عبادتگاه به زباله دان يا انباري اي براي اين خانواده تبديل شده است. اين كنيسه براي بسياري از مردم شهر ناشناخته شده است. و ساختمان اين بنا در حال ويراني است. شايد دليل اين امر بي اطلاعي مسئولين از وجود چنين مكاني باشد و شايد هم به اين دليل كه تعداد يهوديان ساكن آبادان انگشت شمار مي باشند و كنيسه متولي خاصي ندارد. اين بناي تاريخي دستخوش نابودي است.
در گذشته در كنيسه آبادان نيز توراتهاي اصلي وجود داشتند. اين توراتها بر پوست آهوها نگاشته شده بودند. شكل ظاهري آنها شبيه طوماري بوده كه به دور چوبهاي استوانه اي شكلي پيچانده شده باشند.
در تورات 5 فصل يا صِفِر وجود دارد كه معمولاً در توراتهاي چاپي هر فصل در يك جلد نوشته مي شود و به صورت 5 جلدي چاپ مي گردد. بر چهارچوبي كه از قفسه بندي محل نگهداري توراتها به جا مانده عبارتهايي به رنگ مشكي و زبان عبري نوشته شده است.





ديوارهاي اين سالن به رنگ سبز نقاشي و رنگ آميزي شده بود. سقف اين كنيسه از جنس چوب مي باشد. اما سقف راهروي ابتداي ورودي كنيسه از چوبهاي سياهي پوشانده شده است. سالن كنيسه داراي 3 طاقچه مي باشد كه در گذشته كتابهاي ادعيه در آنها وجود داشته است. در گذشته مدرسه اي به نام گنج دانش متعلق به يكي از كليميان ساكن آبادان وجود داشته استكه ماكش آن را به هم كيشان خود اهدا كرده بود. در حال حاضر مدرسه مذكور بلا استفاده مانده است چون چند خانوار بي بضاعت در آن زندگي مي كنند. در گذشته زماني كه محوطه و سالن كنيسه براي انجام برخي از مراسم محدود بود از مدرسه گنج دانش استفاده مي شد. به اين صورت كه تعدادي از توراتها را به مدرسه مي بردند و مدرسه را مهيا مي كردند و مراسم را به جا مي آوردند.
بنا به اظهار يكي از كليميان آبادان در گذشته حدود 200 خانوار يهودي در آبادان زندگي مي كردند. در همان زمان كليميان قبرستاني نيز براي دفن اموات خود داشته اند.
لازم به ذكر است كه مراسم كفن و دفن يهوديان ( يعني غسل ميت , وجود سنگ لحد و... ) تا حدودي شبيه مراسم مسلمانان مي باشد با اين وجود قبرستان يهوديان ( كه اكنون در منطقه شهرك دريا واقع شده است ) از قبرستان مسلمانان جدا بوده است.
در گذشته مراسم بسياري در كنيسه برگزار مي شد. اين مراسم را به دو بخش مي توان تقسيم كرد.
الف) خواندن نمازهاي روزانه بصورت جماعت ( چون يكي از مستحبات مؤكد دين يهود اين است كه نمازها به جماعت خوانده شود ). از آنجا كه در دين يهود هر روز چهار بار نماز خوانده مي شود , يهوديان ساكن آبادان در گذشته براي اقامه نمازهاي خود ( كه شامل نماز صبح يا شَحَريت , نماز ظهر يا مينحا و نماز شب يا عَرويت مي باشد ) در كنيسه حضور بهم مي رسانند. لازم به ذكر است كه در دين يهود علاوه بر نمازهاي مذكور نمازي هم قبل از خوابيدن خوانده شود. براي اقامه سه نماز مذكور همه به يك كنيسه مراجعه مي كردند و طبق آئين دين يهود مردان بر سر خود عرقچين مي گذاشتند و زنان نيز با حجاب و موي پوشيده وارد كنيسه مي شدند. نماز صبح داراي لوازمي مخصوص به خود مي باشد. ابتدا يك شال مذهبي كه شالي پهن بوده , بر روي شانه هاي شخص قرار مي گيرد كه صيصيت خوانده مي شود. صيصيت پس از خواندن دعا و شكرانه مذهبي بر دوش انداخته مي شود. همچنين در نماز صبح از تفيلين هم استفاده مي شود. تفيلين پوششي است با اين تواصيف : پوشش مذكور داراي دو قسمت است. قسمت اول بر روي بازو و به طرف قلب قرار مي گيرد و قسمت دوم بر روي پيشاني. هر كدام از اين دو قسمت داراي يك محفظه كوچك مكعبي هستند. در آن محفظه ها اقرار به يكتا بودن و خالق بودن خداوند بر پوست هاي كوچك نوشته شده است. اين محفظه كه تا حدودي شبيه مهر نماز در اسلام هستند توسط بندهايي چرمي بر روي دست و سر قرار مي گيرند.
نماز در دين يهود داراي متني نسبتاً طولاني است كه البته درصورتي كه جماعتي خوانده شود طولاني تر هم مي باشد ولي قسمتهايي اصلي هستند كه حتماً بايستي خوانده شود ( چه بصورت فردي و چه بصورت جماعتي ) اين قسمت هاي اصلي در حالت ايستاده خوانده مي شوند و در قسمت هاي خاصي ركوع يا تعظيم انجام مي گيرد. ولي سجود و به خاك افتادن در نماز روزانه وجود ندارد و فقط در يك روز خاص از سال در نماز صبح و به صورت جماعتي سجود وجود دارد.
در هنگام ورود به كنيسه گرفتن وضوء دست مستحب است ولي واجب نمي باشد. ولي براي اولاد حضرت هارون برادر حضرت موسي كه كوهن خوانده مي شوند و در دين يهود داراي مقام خاصي مانند سيد در ميان مسلمانان دارند , گرفتن وضوء دست در قسمتي از نماز صبح واجب مي باشد. در دين يهود وضو فقط براي دست وجود دارد كه در موارد زير واجب است :
1- پس از بيدار شدن از خواي حتماً بايستي وضو گرفته شود و شكرانه خدا گفته شود.
2- قبل از خوردن غذا و صرف نان وضو واجب است.
3- در برخي از مراسم مذهبي.
ب) در كليه اعياد مذهبي و روزهاي واجب مراسمي در كنيسه برگزار مي گردد. برخي از مهمترين آنها عبارتند از :
1- روزهاي شنبه
2- يوم كيپور يا روزه توبه
3- عيد پِسَح يا آزادي ( 8 روز )
4- ايام سِليحوت ( چهل شب )
5- عيد شاوعوت ( 8 روز )
6- عيد سوكوت يا سايبانها ( 8 روز )
7- عيد حفركا ( 8 روز )
1- روزهاي شنبه ( شَبات )
در دين يهود روز شنبه يك روز عيد و روزي جهت استراحت و شادي محسوب مي گردد. در روز شنبه شخص نبايد كار كند , خانمها از كار خانه داري معاف هستند و حتي غذا هم از روز جمعه پخته مي شود و در روز شنبه پخت و پز نمي شود. در اين روز رفتن به كنيسه واجب است و خواندن نماز و تورات در صبح روز شنبه و همينطور عصر انجام مي گردد. در دين يهود چون شنبه ها عيد محسوب مي گردد حتي اگر شخصي فوت گردد در اين روز به خاك سپرده نمي شود و حتي مراسم عزاداري به روز بعد موكول مي شود.
2- روز كيپور يا روزه توبه
در دين يهود 6 روزه واجب وجود دارد. اين روزه ها در طول سال در ايام خاصي مي باشد و جدا از يكديگر مي باشد. دو روز از اين روزه ها 25 ساعته و چهار روز از 12 نيمه شب يا غروب روز بعد هستند. اصلي ترين روزه , روزه كيپور مي باشد كه جهت توبه مي باشد. در طول اين روزه تقريباً فرد جز در مواقع خواب در كنيسه مي باشد يعني پس از آنكه روزه يك ساعت قبل از غروب آفتاب شروع شد , شخص به كنيسه مي رود و به نمازها و دعاهاي خاص اين روز مشغول مي گردد. در هنگام شب افراد به خانه بازمي گردند و مي خوابند و صبح اول وقت مجدداً به كنيسه باز مي گردند و تا هنگام غروب آفتاب به عيادت مشغولند. در اين روز فرد براي توبه بايستي روزه بگيرد , نماز بخواند و صدقه بدهد.
شكل روزه مانند مسلمانان است يعني هرگونه خوردن و آشاميدن ممنوع است , حتي بوي تند عطر هم مي تواند باعث باز شدن روزه گردد. انجام هر گناهي هم باعث قبول نشدن روزه است. در روز كيپور در كنيسه در طول نماز از خدا طلب بخشش از گناهان مي كند و قبول مي كند كه ديگر مرتكب آن گناهان نگردد. البته در خصوص گناهاني كه در حق مردم انجام داده است ( حق الناس ) شخص بايد در طول روزهاي قبل از روزه به ديدن آن افراد برود و ضمن گرفتن رضايت آنان از آنها حلاليت بطلبد وگرنه در اين مورد گناهان بخشيده نمي شود.
3- ايام سليحوت ( چهل شب احياء )
از چهل روز قبل از روزه كيپور شروع مي شود. افراد كليمي از نيمه شب يعني 3 تا 4 صبح به كنيسه مي روند و تا طلوع خورشيد و هنگام نماز صبح دعاها و نمازهاي مخصوص اين ايام را مي خوانند. بيشتر اين نمازها در حول اقرار گناهان و خواهش از خداوند جهت بخشيدن اين گناهان است و اذعان اين مطلب كه شخص ديگر مرتكب اين گناهان نمي گردد. اين ايام در واقع زمينه ساز آمادگي جهت روز كيپور يا روزه بزرگ مي باشد , زيرا بر طبق عقايد يهوديان در روزهاي سليحوت است كه خداوند سرنوشت هر شخصي را براي يك سال آينده مشخص مي كند و در روز كيپور و پس از توبه فرد اين سرنوشت مهر شده و حتمي مي گردد.
4- عيد پِسَح يا عيد آزادي
در واقع يادبود روز خروج بني اسرائيل از مصر است. در اين روز بود كه قوم بني اسرائيل توسط حضرت موسي و معجزات خداوند كه به توسط آن حضرت صورت گرفت از مصر خارج گشتند. در اين عيد كه 8 روز طول مي كشد نان فطير خورده مي شود. نان فطير در واقع ناني است كه قبل از آنكه خمير آن تخمير گردد بعمل بيايد پخته مي شود. اين نان خشك است و خوردن آن سخت تر از نان معمولي ( زيرا ور آمدن خمير و تخمير خمير باعث ايجاد حبابهاي گازي در خمير شده و نان پخته شده لطيف تر مي گردد ).
علت خوردن اين نان يادبود روزي است كه بني اسرائيل براي خروج از مصر عجله داشتند و فرصت نداشتند تا به خمير نان اجازه ورآمدن بدهند و آنرا تخمير نشده پختند.
اين روز اصولاً در حدود عيد نوروز فارسي مي باشد و از اصلي ترين عيدهاي يهوديان است. اصولاً تقويم عبري بر اساس اين عيد تنظيم شده است , زيرا بر طبق تورات مقدس خروج از مصر در شروع بهار و در روزي بود كه ماه كامل وجود داشته است. پس تقويم عبري هم طوري تنظيم شده بود كه اولين باري كه در بهار ماه كامل مي گردد , منطبق بر اين عيد باشد.
در واقع در تقويم عبري ماه قمري است ولي سال شمسي محاسبه مي گردد. بر اين اساس اعياد حدوداص هر سال در حدود مشخصي تكرار مي گردند. مثلاً عيد پِسَح در اواسط فروردين تا اوايل ارديبهشت قرار مي گيرد. اين تقويم هر 19 سال يكبار بطور دقيق تكرار مي گردد.

آدرس :  
     
     
     
 

کليه حقوق اين سايت متعلق به مرکز پژوهش و سنجش افکار سازمان صداوسيما است.