صفحه اصلي پايگاه مراکز  
صفحه اصلي
درباره استان
اخبار پژوهشي
اخبار پژوهشی مراکز
طرحهاي پژوهشي
مناسبتهاي محلي
مقالات
فراخوان
شخصيتهاي علمي‌فرهنگي
جاذبه هاي استاني
آلبوم تصاوير استان
معرفي مديريت‌ پژوهشي
ارتباط با ما
 
جستجو :
 
تاريخ بروز رساني :   
 1396/04/28
 
عنوان : بررسی یک بیت از مثنوی در انسان شناسی عرفانی
نویسنده : دکتر محمد مهدی اسماعیل پور
کلیدواژه : مثنوی معنوی، مولانا جلال الدین محمد بلخی،انسان شناسی عرفانی،انسان کامل
توضیحات :
 چکیده:
تاریخچه ی علم «انسان شناسی» برمیگردد به زمانی که آفریدگار، این موجود پیچیده را برای تکمیل فرایند خلقت بدست خود آفرید و از روح خویش نیز در او دمید. پس از آن «انسان شناسی» بصورت یکی از مهمترین علوم و معارف بشری، مکاتب دینی و غیردینی تبدیل شد تا جایی که در روانشناسی امروز، سرنوشت و شکل زندگی هر فردی انعکاسی از اندیشه ها و بازتابی از فعل و انفعالات روحی اوست. محوریت «انسان» درعرفان نظری بدلیل ویژگیهای منحصربه فرد خدایی اوست که او را از سایرمخلوقات – حتی فرشتگان- متمایز میسازد. پس در « انسان شناسی عرفانی» مراتب و مقامات بسیاری برای انسان در نظر گرفته شده است بهمین دلیل مولانا در این بیت از مثنوی می گوید:
بوالبشر کو علّم الاسماء بگ است صدهزاران علمش اندر هر رگ است 1/1234
آفریدگار متعال، با تعلیم اسمای الهی به آدم، دریچه ی حقایق اشیاء را نیز برویش می گشاید و به او فرصت «انسان کامل» شدن می دهد.

*کلید واژه: مولانا، مثنوی، انسان شناسی عرفانی، انسان کامل ، عرفان اسلامی
مقدمه :
در تعریف «انسان شناسی» گفته اند « هر منظومه ی معرفتی که به بررسی انسان بعد یا ابعادی از وجود او یا گروه و قشر خاصی از انسانها میپردازد انسان شناسی میگویند انسان شناسی به چهار گروه تجربی، عرفانی، فلسفی و دینی دسته بندی میشود.»
دریافت فایل
 
واحد پژوهش صداوسیمای مرکز فارس

  
 

کليه حقوق اين سايت متعلق به مرکز پژوهش و سنجش افکار سازمان صداوسيما است.