صفحه اصلي پايگاه مراکز  
صفحه اصلي
درباره استان
اخبار پژوهشي
اخبار پژوهشی مراکز
طرحهاي پژوهشي
مناسبتهاي محلي
مقالات
فراخوان
شخصيتهاي علمي‌فرهنگي
جاذبه هاي استاني
آلبوم تصاوير استان
معرفي مديريت‌ پژوهشي
ارتباط با ما
 
جستجو :
 
تاريخ بروز رساني :   
 1398/04/18
 
شهر :  
نام مناسبت : سَمَنو پزان
زمان اجرا :  نوروز 
آداب و رسوم : از مراسم پر زحمت، پر طرفدار و تقریباً تشریفاتی نوروز به شمار می آمد. چهل پنجاه روز مانده به نوروز، خانم ها ظرف هایی وسط حیات یا پشت بامها می گذاشتند تا از آب باران پُر شود. هم زمان مقداری گندم را در پارچه ای سفید و نازک به نامِ صافی می ریختند تا در آب ها خیس شود یا روی تگیجه (تشت مانندی پهن و بافته شده از ساقه های درختان ) می گذاشتند و پیوسته آن را با آب مرطوب نگه می داشتند تا گندم ها، جوانه بزند سپس گندم ها را در جایی مناسب پهن می کردند تا خشک شود.گندم های جوانه زده و خشکیده را به آسیا برده یا در خانه با دستاس می هَریدند ( آرد می کردند ). پس از الک کردن آردها، آن را با مقداری آرد معمولی مخلوط می نمودند.
دمدمه های عید، آردها را خمیر کرده و با انواع ادویه جات مثل زردچوبه، دارچین، فلفل، زعفران و دانه های خوراکی مثل سیاه دانه، زیره و کراویه در می آمیختند و خمیر را به اصطلاح دم می کردند (آن را در جایی گرم قرار داده تا ترش شود ) تا آماده گردد. با آماده شدن خمیر، آن را به صورت گرده های کوچک یا بزرگ درآورده، درون دیگچه های مسی به نام قَلِف گذاشته، روی اجاق پر آتش می گذاشتند و روی قلف ها را با آتش می پوشاندند و می گذاشتند تا گِرده ها خوب بپزد و به اصطلاح رنگی شود. آنگاه گرده ها را در جای مناسبی نگه می داشتند تا هنگام پذیرایی آن را به تکه های مناسب تقسیم کرده، به همراه سفره های نان و آجیل به مهمانان نوروزی تعارف کنند.
تاريخچه :
    
 
     
 

کليه حقوق اين سايت متعلق به مرکز پژوهش و سنجش افکار سازمان صداوسيما است.