صفحه اصلي پايگاه مراکز  
صفحه اصلي
درباره استان
اخبار پژوهشي
اخبار پژوهشی مراکز
طرحهاي پژوهشي
مناسبتهاي محلي
مقالات
فراخوان
شخصيتهاي علمي‌فرهنگي
جاذبه هاي استاني
آلبوم تصاوير استان
معرفي مديريت‌ پژوهشي
ارتباط با ما
 
جستجو :
 
تاريخ بروز رساني :   
 1397/08/19
 
شهر :  گيلان
نام مناسبت : آتش‌بازان
زمان اجرا :  پيش از نوروز 
آداب و رسوم : ‌آتش بازان هم با صورتی سیاه از دوده و زغال ، از گروه‌های پیش نوروزی بودند که از نیمه‌ی دوم اسفند ماه، روزها، در صحنه‌ی شهرها و روستاها پیدا می‌شدند. آنها دو نفر بودند که گاه با لباس معمولی و کلاهی بوقی و گاه در هیأت حاجی فیروزهای تهرانی، هنرنمایی می‌کردند.
تاريخچه : ‌آتش بازان هم با صورتی سیاه از دوده و زغال ، از گروه‌های پیش نوروزی بودند که از نیمه‌ی دوم اسفند ماه، روزها، در صحنه‌ی شهرها و روستاها پیدا می‌شدند. آنها دو نفر بودند که گاه با لباس معمولی و کلاهی بوقی و گاه در هیأت حاجی فیروزهای تهرانی، هنرنمایی می‌کردند. نفر اول که کار آتش‌بازی را انجام می‌داد، در دست چپ خود ظرف حلبی نفت و چند میله‌ی نازک بیست، بیست و پنج‌سانتی داشت که بر روی هر میله به اندازه‌ی گردویی متوسط، چون مشعل، کهنه پیچیده شده بود. او را غول ‌آتش‌باز می‌گفتند (شاید این لقب را به خاطر چهره‌ی سیاه کرده یا بازی با آتش به او داده بودند). نفر دیگر با همان لباس و شمایل، در حالی که دو تکه‌ی تخته را به هم می‌کوفت، شادمانه می‌خواند: عیار ‌آتش بازم میل به آتش دارم غول آتش‌باز یکی از مشعل‌ها را می‌افروخت و به دهان می‌برد و خاموش می‌کرد و یا بر روی زبانش می‌غلتاند. گاه مقداری نفت در دهان می‌ریخت و در حالی که آن را با فشار بر روی شعله‌ی مشعل فوت می‌کرد، شعله‌های انبوهی پدید می‌آمد که بیننده گمان می‌برد آن شعله‌ها از دهان غول بیرون می‌جهد. در شهر رشت غول آتش‌باز به در خانه‌ها نمی‌آمد، بیشتر جلوی مغازه‌ها هنرنمایی می‌کرد و پول سیاهی از کاسب کاران می‌گرفت. در حقیقت هنرنمایی آتش‌باز ویژه‌ی بازاریان انجام می‌شد. به هنگام پدیدار شدن غول آتش‌باز، بچه‌های محله باخبر می‌شدند و در حالی که شادمانه می‌خندیدند، به همان آهنگی که دستیار غول آواز می‌خواند، دست می‌زدند و دَم می‌گرفتند: غول را ببین، غول را کمر به پایین بدنش، گِل آلودست و همراه آتش باز هم به این آهنگ و نوا ـ که بیتی برگرفته از شعر (مراسم عروسه گولی) و به سبب شباهت غول آتش‌باز به غول آن بازی نمایشی، بر زبان کودکان جاری می‌شد تخته‌هایش را برهم می‌کوفت و سر و دستی می‌جنباند و رقصکی می‌کرد. اما حاجی فیروز خیلی کمتر و به ندرت در گیلان کاربرد پیش نوروزی داشت و پدیدار می‌شد
    
 
     
 

کليه حقوق اين سايت متعلق به مرکز پژوهش و سنجش افکار سازمان صداوسيما است.