صفحه اصلي پايگاه مراکز  
صفحه اصلي
درباره استان
اخبار پژوهشي
اخبار پژوهشی مراکز
طرحهاي پژوهشي
مناسبتهاي محلي
مقالات
فراخوان
شخصيتهاي علمي‌فرهنگي
جاذبه هاي استاني
آلبوم تصاوير استان
معرفي مديريت‌ پژوهشي
ارتباط با ما
 
جستجو :
 
تاريخ بروز رساني :   
 1398/03/02
 
 
 
نام و شهرت : علامه محمد قزوینی
تحصيلات :  
کتب :
تحقيقات :
زمينه فعاليت :
سوابق کاري : نامش محمد و نام پدرش عبدالوهاب ابن عبدالعلی قزوینی یكی از مولفین نامه دانشوران بود كه در سال 1294 قمری در محله دروازه قزوین متولد شد. تحصیلات ابتدایی و مقدمات صرف و نحو را در خدمت پدرخویش به پایان رساند و تا 12سالگی تحت نظر چنین پدری پرورش یافت. به سال 1306 هجری پدرش وفات یافت و سرپرستی علامه را مرحوم شمس العلما شیخ محمدمهدی عبدالربادی كه از اجله علمای عصر و از مولفین اصلی نامه دانشوران بود به عهده گرفت.
علامه، استاد مرحوم محمدبن عبدالوهاب قزوینی آمیخته‌اي از خصایل انسانی با وارستگی، سادگی و مناعت طبع، محققی موشكاف و باحوصله، حقیقت دوست و فضیلت جو و صاحب روح علمی، متقی و امین، منصف، پاك طینت و بی‌آلایش بود. در نزد شرق شناسان و محققان گیتی مترادف با فضل و تبحر و احاطه به اصول اسلامی است. آثار باارزش وی برای دانشمندان شرق و غرب زینت بخش كتابخانه‌های مهم سراسر جهان است.
كتابهایی كه علامه در مدت اقامتش در اروپا تصحیح، تالیف یا ترجمه كرد عبارتند از: 1- قسمتی از جلد تول تذكره الشعرای محمد عوفی موسوم به لباب الباب 2- مرزبان‌نامه سعدالدین وراوینی 3- المعجم فی معاییر اشعار العجم شمس قیس رازی 4- چهارمقاله نظامی عروضی سمرقندی 5- جلد اول و دوم تاریخ جهان گشای جوینی 6- ترجمه لوایحجامی به فرانسه 7- رساله‌ای در شرح حال مسعود سعدسلمان 8- دیباچه تذكره الاولیا شیخ عطار نیشابوری در ترجمه حال آن بزرگوار یكسری مقالات متفرقه درباره مجلات فارسی.
علامه بعد از 36سال دوری از وطن در سال 1318 با خانواده‌اش به تهران بازگشت. علامه را باید به حق سرسلسله جنبان پیشوای نقد و تصحیح متون اسلامی و یكی از برجسته‌ترین كارشناسان جهانی این دانش دانست. او الهام‌بخش همه استادان و دانشمندان معاصر ایران در شیوه علمی و انتقادی متون گردید و همگی اصحاب تاریخ و ادب كشور ماكه آثار معتبری از خود برجا گذاشته‌اند به نحوی از شیوه وی بهره گرفته‌اند. علامه همواره با دانشمندان ایرانی مكاتبه می‌كرد و اشكالات آنها را در تصحیح متون برطرف می‌كرد. وی با وسواس تمام به كار علمی می‌پرداخت و تا اطمینان كامل از صحت نظریات خود حاصل نمی‌كرد كتابی را منتشر نمی‌ساخت. با این همه تعداد آثار زیادی از خود به یادگار گذاشته كه عبارتند از:
1- تصحیح دیوان حافظ شیرازی با همكاری دكتر قاسم غنی 2- تصحیح و چاپ شبدالاذار 3- مقدمه‌های دوازده‌گانه مجمل التواریخ، الابنیه عن حقایق الادویه، تاریخ بیهقی، التوسل الی التوسل، عتبت الكتیبه، زین الاخبار، مونس الاجرار، دواوین شعرای سته، حدودالعالم، سنت الاولا و منافع حیوانی، طبع و تصحیح شاهنامه، رساله منظومی سعدی از جمله مقالاتی كه از علامه قزوینی در نیم قرن اخیر به چاپ رسیده عبارتند از: بیست مقاله قزوینی مجلد اول و دوم به تصحیح عباس اقبال، یادداشتهای قزوینی به اهتمام ایرج افشار و یادنامه محمد قزوینی به اهتمام علی دهباشی جایگاه ویژه‌ای دارد.
زحمات فراوانی كه قزوینی برای عكسبرداری از نسخه‌ها در كتابخانه‌های مختلف اروپا كشیده رفته رفته او را به بیماری سیاتیك مبتلا كرد و تا پایان عمر او را رها نكرد. همه كسانیكه با علامه حشر و نشر داشتند به اتفاق آرا او را به صفات نیكو ستوده‌اند. در فروتنی، تزكیه نفس، تطهیر اخلاق و دین داری سرمشق بود. صفات ملكوتی طبیعت ثانوی وی شده بود و هوی و هوس را در خود كشته بود. هرچه برسرراه علم و معرفت بود برداشته از همه چیز وارسته با فقر مادی كریم و از ماسوی الله بی نیاز بود. بسیار آزادمنش، منیع الطبع و قانع بود. زندگی را ساده می‌گرفت، نسبت به سرنوشت وطن و مردم خویش همواره نگران، در مباحث علمی نسبت به اشتباهات محققین سخت گیر و در مقابل با كمال خضوع و خشوع، انتقادهای منطقی را درباره خود با فروتنی می‌پذیرفت و در تحقیقات به اعلی درجه تیزبین بود.
    
   
       
 

کليه حقوق اين سايت متعلق به مرکز پژوهش و سنجش افکار سازمان صداوسيما است.