آرشیو
فرم اشتراک
نمايه نويسندگان و مترجمان
راهنمای نویسندگان
شناسنامه
 

آخرین شماره فصلنامه پژوهشهای ارتباطی
   
 
سینمای ‌دادگاهی ایران و‌ شیوه بازنمایی جرم‌ و ‌آسیب (اجتماعی): دیدگاه کارشناسان

سینمای ‌دادگاهی ایران و‌ شیوه بازنمایی جرم‌ و ‌آسیب (اجتماعی): دیدگاه کارشناسان

مدیریت رسانه‌ای با شاخه سینما ارتباط تنگاتنگی دارد زیرا ارتباط با مخاطب را در چارچوب الگوهای ارتباطی تثبیت شده پیگیری می‌کند. در این مطالعه، ضمن تبیین اهمیت فیلم‌های سینمای دادگاهی در ایران، به نقش و شیوه بازنمایی جرم و آسیب از دیدگاه متخصصان و کارشناسان، پرداخته شده است. این پژوهش از نوع کیفی‌ و بر اساس هدف از نوع کاربردی است، به روش مصاحبه عمیق بدون ساختار با 16 کارشناس و متخصص در ‌5 حوزه علوم روان‌شناسی، جامعه‌شناسی، حقوق، ارتباطات و سینما و با هدف بررسی نقش سینمای‌ دادگاهی در ‌شیوه بازنمایی جرم و‌ آسیب اجتماعی، انجام شده است. میدان مطالعه، فیلم‌های دادگاهی 4 دهه اخیر سینمای ایران است که بر اساس حساسیت یا تابویی موضوع و همچنین درگیری افکار عمومی انتخاب شده‌اند (10 فیلم از 22 فیلم دادگاهی، از کل1744 فیلم‌ چهار دهه اخیر سینمای ایران در مقاله دیگری به روش نشانه‌شناسی سوسور، تحلیل روایت بارت و سه سطح رمزگان فیسک مورد تحلیل قرار گرفته‌اند). موضوعاتی که در فیلم‌های سینمایی چهار دهه اخیر در ژانر درام دادگاهی دیده شده به نسبت کل فیلم‌های تولید شده در این سال‌ها بسیار اندک است. این پژوهش بنابر نظر کارشناسان مصاحبه‌شونده به 9 مقوله برای پاسخ به دلیل تولید اندک این ژانر از فیلم در سینمای دادگاهی ایران از دیدگاه کارشناسان دست یافت و به این نتیجه رسید که فیلم‌سازان برای تولید فیلم در این ژانر باید به مؤلفه‌های، انعکاس واقعیت، بهره‌گیری از متخصصان در حوزه‌های علمی دیگر و محدودیت‌های قضایی توجه ویژه داشته باشند و‌ سانسور و ممیزی، سیاه‌نمایی و ضعف قانون ازمؤلفه‌هایی هستند که موانعی برای تولید فیلم در این‌ ژانر ایجاد کرده‌اند.

کلید واژه:آسیب‌ اجتماعی، جرم، ژانر، بازنمایی، فیلم‌های ‌دادگاهی

مدیریت رسانه‌ای با شاخه سینما ارتباط تنگاتنگی دارد زیرا ارتباط با مخاطب را در چارچوب الگوهای ارتباطی تثبیت شده پیگیری می‌کند. در این مطالعه، ضمن تبیین اهمیت فیلم‌های سینمای دادگاهی در ایران، به نقش و شیوه بازنمایی جرم و آسیب از دیدگاه متخصصان و کارشناسان، پرداخته شده است. این پژوهش از نوع کیفی‌ و بر اساس هدف از نوع کاربردی است، به روش مصاحبه عمیق بدون ساختار با 16 کارشناس و متخصص در ‌5 حوزه علوم روان‌شناسی، جامعه‌شناسی، حقوق، ارتباطات و سینما و با هدف بررسی نقش سینمای‌ دادگاهی در ‌شیوه بازنمایی جرم و‌ آسیب اجتماعی، انجام شده است. میدان مطالعه، فیلم‌های دادگاهی 4 دهه اخیر سینمای ایران است که بر اساس حساسیت یا تابویی موضوع و همچنین درگیری افکار عمومی انتخاب شده‌اند (10 فیلم از 22 فیلم دادگاهی، از کل1744 فیلم‌ چهار دهه اخیر سینمای ایران در مقاله دیگری به روش نشانه‌شناسی سوسور، تحلیل روایت بارت و سه سطح رمزگان فیسک مورد تحلیل قرار گرفته‌اند). موضوعاتی که در فیلم‌های سینمایی چهار دهه اخیر در ژانر درام دادگاهی دیده شده به نسبت کل فیلم‌های تولید شده در این سال‌ها بسیار اندک است. این پژوهش بنابر نظر کارشناسان مصاحبه‌شونده به 9 مقوله برای پاسخ به دلیل تولید اندک این ژانر از فیلم در سینمای دادگاهی ایران از دیدگاه کارشناسان دست یافت و به این نتیجه رسید که فیلم‌سازان برای تولید فیلم در این ژانر باید به مؤلفه‌های، انعکاس واقعیت، بهره‌گیری از متخصصان در حوزه‌های علمی دیگر و محدودیت‌های قضایی توجه ویژه داشته باشند و‌ سانسور و ممیزی، سیاه‌نمایی و ضعف قانون ازمؤلفه‌هایی هستند که موانعی برای تولید فیلم در این‌ ژانر ایجاد کرده‌اند.آسیب‌ اجتماعی، جرم، ژانر، بازنمایی، فیلم‌های ‌دادگاهی

کلیه حقوق این سایت متعلق به مرکز تحقیقات سازمان صدا و سیما است.